Άξονες εξορθολογισμού στην άσκηση Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής μετά την κρίση | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Άξονες εξορθολογισμού στην άσκηση Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής μετά την κρίση

To Foreign Affairs, The Hellenic Edition παρουσιάζει την θέση τών Κατερίνα Βουτσινά, Γιώργου Καλπαδάκη και Γιάννη Κεχαγιάρα σχετικά με τους «Άξονες εξορθολογισμού στην άσκηση Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής μετά την κρίση».

Πρόκειται για το αποτέλεσμα της εργασίας τους εντός τής «ομάδας σκέψης (think tank) Ιστορίας και Διεθνών Σχέσεων» στο πλαίσιο του Ελληνικού Συλλόγου Αποφοίτων τού London School of Economics and Political Science (www.lsealumni.gr).

Η Δρ. ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΟΥΤΣΙΝΑ κατέχει διδακτορικό δίπλωμα σπουδών στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το London School of Economics. Σήμερα εργάζεται ως λέκτορας στο Αμερικανικό Κολλέγιο της Ελλάδας (DEREE) και ως ερευνήτρια στο εργαστήριο Στρατηγικής & Επιχειρηματικότητας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ).

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΠΑΔΑΚΗΣ είναι διεθνολόγος και διδάσκει στο τμήμα Νομικής τού Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Σπούδασε στο University College London, το London School of Economics και το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο το 2009 αναγορεύθηκε διδάκτωρ στις διεθνείς σχέσεις.

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΕΧΑΓΙΑΡΑΣ, με σπουδές στη Διεθνή και Ευρωπαϊκή Πολιτική και το Μάνατζμεντ, έχει ασχοληθεί με την έρευνα και συγγραφή θεμάτων που άπτονται της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Έχει εργαστεί σε ερευνητικά ινστιτούτα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σήμερα, εργάζεται ως ασκούμενος στη Διεύθυνση Διεύρυνσης της Γραμματείας τού Συμβουλίου τής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Υπό τη σκιά τής κρίσης στην οποία η Ελλάδα έχει διέλθει σήμερα, καθώς και των δομικών αδυναμιών που αντιμετωπίζει διαχρονικά, θα πρέπει να λαξευτεί ένας συγκροτημένος κεντρικός στρατηγικός σχεδιασμός στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο προτείνεται η διαμόρφωση της «Στρατηγικής 2020», η οποία οραματίζεται την ελληνική διπλωματία ως εθνικό εργαλείο και κωδικοποιείται μέσα από μια δέσμη προτάσεων για τον εξορθολογισμό τού στρατηγικού σχεδιασμού, με χρονικό ορόσημο το έτος 2020. Συγκεκριμένα, η «Στρατηγική 2020» προτάσσει ως βασικό κορμό του νέου στρατηγικού σχεδιασμού τής ελληνικής εξωτερικής πολιτικής έναν άξονα τριών θεματικών προτεραιοτήτων που σχετίζονται με την ήπια ισχύ: α)της οικονομικής, β)της δημόσιας και γ)της πολυμερούς διπλωματίας, αντίστοιχα. Ταυτόχρονα, το θεματικό τρίπτυχο με επίκεντρο την ήπια ισχύ θα πρέπει να συναρθρωθεί με έναν εξορθολογισμό των γεωγραφικών προτεραιοτήτων τής ελληνικής διπλωματίας με τρεις γεωγραφικές προτεραιότητες στρατηγικής εστίασης α) στην Ανατολική Ασία και τις αναδυόμενες χώρες, β)στην Ελληνική Περιφέρεια, καθώς και γ) στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένας εξορθολογισμός τού στρατηγικού σχεδιασμού συνεπάγεται σαφώς κι έναν λειτουργικό εξορθολογισμό τής ελληνικής διπλωματίας. Ο τελευταίος αφορά την κατανομή των πόρων τής διπλωματίας και φιλοδοξεί να παρωθήσει τους ιθύνοντες να πρωτοστατήσουν αφενός στη μείωση του κόστους των ενεργειών που σχετίζονται με την διπλωματία και, αφετέρου, στη μεγιστοποίηση των οφελών που μπορεί η διπλωματία αυτή να διαχύσει στην ελληνική κοινωνία. Μεταξύ άλλων προτείνεται η τοποθέτηση και θέσπιση στην κορυφή τής επιχειρησιακής πυραμίδας τής Ελληνικής Διπλωματίας μιας Ειδικής Γραμματείας Στρατηγικού Σχεδιασμού. Παράλληλα, προτείνεται η θέσπιση Υπηρεσίας Δημόσιας Διπλωματίας, η καθιέρωση Επιτελικής Γραμματείας Οικονομικής Διπλωματίας (ή παρεμφερούς θεσμού) και, πιθανώς, μια ενισχυμένη ποιοτικά Γενική Διεύθυνση Πολυμερούς Διπλωματίας (ΕΕ & Διεθνείς Οργανισμοί).

Τέλος, προτείνεται ένας προσαρμοσμένος λειτουργικός εξορθολογισμός τόσο στην επιλογή και στελέχωση του ανθρώπινου δυναμικού τής ελληνικής διπλωματίας (π.χ. μέσα από στοχευμένη στελέχωση – οικονομολόγων, ασιατολόγων και επικοινωνιολόγων) όσο και στην αξιολόγηση του ανθρώπινου δυναμικού (π.χ. εξορθολογισμένη διπλωματική ανέλιξη βάσει σταθμισμένων κριτηρίων αξιολόγησης με έμφαση στην χειραφέτηση του Έλληνα διπλωμάτη). Να προστεθεί, επίσης, ότι μέσω της «Στρατηγικής 2020» προτείνεται να εμφυσηθεί μια νέα διάσταση στον τρόπο άσκησης της εξωτερικής πολιτικής, με τη διεύρυνση του φάσματος των ενδιαφερομένων μερών, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η ανάμιξη των μη-κρατικών δρώντων και ευρύτερα των φορέων τής κοινωνίας των πολιτών, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του ακαδημαϊκού στερεώματος και των δημοσίων φορέων συνιστά αναπόσπαστο μέρος τής σύγχρονης διπλωματίας. Αυτό προϋποθέτει τη διαμόρφωση ενός γενικότερου στρατηγικού σχεδιασμού με γνώμονα μια Υψηλή Στρατηγική, βασικό βραχίονα της οποίας θα πρέπει να αποτελεί ο στρατηγικός σχεδιασμός και οι προτεραιότητες της νέας Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής.

Ολόκληροι οι «Άξονες εξορθολογισμού» σε μορφή pdf, εδώ

Χαιρετισμός Δρ. Αριστοτέλη Τζιαμπίρη, εδώ

ΕΝΟΤΗΤΑ Ι: ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, εδώ

ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΙ: «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ 2020»: ΑΞΟΝΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ «ΗΠΙΑΣ ΙΣΧΥΟΣ», εδώ