Πώς η στράτευση στο Ισραήλ οδηγεί στην καινοτομία | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Πώς η στράτευση στο Ισραήλ οδηγεί στην καινοτομία

Θα μπορούσαν παρόμοιες πολιτικές να ωφελήσουν την Ευρώπη;

Με καθαρά στρατιωτικούς όρους, η Γαλλία δεν χρειάζεται [υποχρεωτική] στράτευση: Εν μέρει χάρη στην εκτεταμένη ανεργία των νέων (24,7% [5]), οι ένοπλες δυνάμεις δεν είχαν κανένα πρόβλημα στην πρόσληψη επαγγελματιών στρατιωτών. Το ίδιο ισχύει και για την Ιταλία, με 40,3% ανεργία των νέων, και την Ισπανία όπου το 48,3% όλων των κατοίκων ηλικίας 24 και κάτω είναι άνεργοι, σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της ΕΕ, την Eurostat. Αλλά αυτό που οι ευρωπαϊκές χώρες όντως χρειάζονται είναι ένας τρόπος για την δημιουργία βιώσιμων θέσεων απασχόλησης, και εδώ είναι που θα μπορούσε η Ευρώπη να δανειστεί μια σελίδα από το ισραηλινό «βιβλίο οδηγιών».

Ο Bernard Boëne, ένας Γάλλος στρατιωτικός κοινωνιολόγος ο οποίος για πολλά χρόνια δίδαξε στην στρατιωτική ακαδημία της χώρας, Saint-Cyr, λέει ότι η [υποχρεωτική] στράτευση όχι μόνο κρατά τους νέους άνδρες και γυναίκες έξω από την ανεργία˙ «παρέχει επίσης μια δεύτερη εκπαιδευτική ευκαιρία μέσω της επαγγελματικής κατάρτισης σε ειδικότητες θέσεων απασχόλησης υψηλής αξίας στην αγορά εργασίας». Αλλά, όπως επισημαίνει ο Boëne, υπάρχει μια παγίδα: «Αυτό το εκπαιδευτικό όφελος ισχύει μόνο στην περίπτωση που η υποχρεωτική υπηρεσία είναι μεγάλη και αφήνει αρκετό χρόνο για εκπαιδευτική κατάρτιση πέρα από την βασική στρατιωτική εκπαίδευση». Καμία χώρα, ευρωπαϊκή ή άλλη, δεν είναι πιθανό να υιοθετήσει το σύστημα του Ισραήλ για την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία τριών ετών για τους άνδρες και δύο ετών για τις γυναίκες. (Η πρόταση του Macron, για παράδειγμα, είναι μόνο για θητεία ενός μηνός).

Αλλά στη Φινλανδία, η οποία στρατεύει σχεδόν κάθε ακμαίο άντρα (τους καλύτερους και τους πιο λαμπρούς για έναν χρόνο [6], άλλους για μικρότερα χρονικά διαστήματα), οι ταλαντούχοι 18χρονοι κερδίζουν εμπειρία και δικτύωση που τους δίνουν προβάδισμα στην αγορά εργασίας . Αν η Γαλλία, η Ισπανία ή η Ιταλία επρόκειτο να εισαγάγουν μια επιλεκτική στρατολόγηση, οι ταλαντούχοι νέοι άνδρες και γυναίκες θα μπορούσαν αργότερα να εμπνευστούν να ξεκινήσουν start-up επιχειρήσεις, φέρνοντας τεράστια οικονομικά οφέλη.

«Υπάρχει η ευκαιρία άλλες χώρες να μάθουν από το ισραηλινό μοντέλο», μου είπε ο Yashiv. «Αλλά η επιτυχία εξαρτάται από το ποιοι στρατιώτες έχουν επιλεγεί για την υποχρεωτική στράτευση. Παίρνει πολύ χρόνο και χρήμα για να εκπαιδευτούν τα αγόρια και τα κορίτσια από τις χαμηλές βαθμίδες εκπαίδευσης. Χρειάζεσαι κορυφαίους σε επίδοση στις καλύτερες θέσεις της στράτευσης, και αυτό δεν λύνει την ανεργία των νέων».

Ωστόσο, κατευθύνει τα ταλέντα προς τομείς που διαφορετικά ίσως να μην είχαν μελετηθεί [από τους στρατεύσιμους]. Στις ευρωπαϊκές χώρες, μια επιλεκτική στρατολόγηση έχει την δυνατότητα να χρησιμεύσει ως γόνιμο έδαφος για τις μετά την υποχρεωτική στράτευση επιχειρήσεις start-up. Ο Familier έχει επίσης εργαστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Γαλλία, συμπεριλαμβανομένης μιας περιόδου ως σύμβουλος της McKinsey. «Εκεί, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων προσπαθεί να προχωρήσει σε περισσότερο παραδοσιακές διαδρομές, ενώ στο Ισραήλ οι άνθρωποι φαίνεται να καινοτομούν και να σπάνε τους κανόνες», λέει. «Η στράτευση σε διδάσκει να μην αποδεχθείς τους κανόνες, και αυτό οδηγεί σε μεγάλη καινοτομία».

Η Νορβηγία δεν χρειάζεται να ανησυχεί για την ανεργία των νέων: Μόνο το 10% [7] των ατόμων ηλικίας 15-24 ετών είναι άνεργοι. Εκτιμά, ωστόσο, ότι χρειάζεται να ανησυχεί για το μετά το πετρέλαιο οικονομικό μέλλον της. Οι ένοπλες δυνάμεις της, που επιλέγουν για στράτευση το πνευματικά, ψυχικά και σωματικά ισχυρότερο 11% - 12% του συνόλου των 19χρονων, θα μπορούσαν να γίνουν ένα φυτώριο καινοτομίας μετά την υποχρεωτική στράτευση. Ο Henning Α. Frantzen, αναπληρωτής επικεφαλής του τμήματος προσωπικού στο Υπουργείο Άμυνας της Νορβηγίας, το εκλαμβάνει ως μια ευκαιρία. «Σήμερα οι ένοπλες δυνάμεις έχουν περισσότερες ειδικότητες, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνοχώρου», μου είπε. «Η στράτευση δεν είναι πλέον μόνο να βαδίζεις επί μακρόν και να μεταφέρεις βαριά φορτία». Σε αυτό που ο στρατός πρέπει να γίνει καλύτερος, πρόσθεσε, είναι να περιγράψει τις δραστηριότητές του και τα σύνολα τα ικανοτήτων που μεταδίδουν [αυτές οι δραστηριότητες] με όρους που οι πολίτες καταλαβαίνουν.

Οι πληροφορίες σημάτων, οι εφαρμογές ραντάρ αιχμής, οι επιχειρήσεις αεροσκαφών πολλαπλών χρήσεων, οι ψηφιακές επικοινωνίες στα τανκς: Οι σύγχρονες ένοπλες δυνάμεις έχουν εντυπωσιακές τεχνολογικές δυνατότητες. Αν ο Frantzen και οι συνάδελφοί του στη Νορβηγία και πέρα από αυτήν μάθουν τα σωστά διδάγματα από το ισραηλινό παράδειγμα, μπορεί να βρεθούν σύντομα να πωλούν το στρατιωτικό κεφάλαιό τους και να σφυρηλατούν στενότερους δεσμούς με τον πολιτικό τομέα -ίσως ακόμα και με επενδυτές.

Copyright © 2017 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/israel/2017-04-19/how-israeli-co...