Γιατί η πρόσβαση στο Internet είναι ανθρώπινο δικαίωμα | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Γιατί η πρόσβαση στο Internet είναι ανθρώπινο δικαίωμα

Τι μπορούμε να κάνουμε για να την προστατεύσουμε
Περίληψη: 

Με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους πολιτικούς ακτιβιστές να οργανώνονται όλο και περισσότερο στο διαδίκτυο, ένας αυταρχικός ηγέτης κερδίζει σημαντικό πλεονέκτημα όταν μπορεί να κατασκοπεύει τα σχέδια των αντιπάλων του. Όπως διαπίστωσε το παρατηρητήριο Privacy International σε μια πρόσφατη έκθεση σχετικά με την βιομηχανία επιτήρησης, 27 ισραηλινές εταιρείες και 122 εταιρείες με έδρα στις ΗΠΑ προσφέρουν τεχνολογία επιτήρησης και εισβολής, σε διάφορους πελάτες.

Ο STEVEN FELDSTEIN είναι εξωτερικός συνεργάτης στο Πρόγραμμα για την Δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου στο Carnegie Endowment for International Peace και κατέχει την έδρα Δημοσίων Υποθέσεων Frank and Bethine Church στο Boise State University. Από το 2014 έως το 2017, διετέλεσε βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για την Δημοκρατία, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Εργασία.

Στις αρχές Μαΐου, η κυβέρνηση του Κονγκό υπέγραψε συμφωνία ύψους 5,6 εκατομμυρίων δολαρίων [1] με την Mer Group, μια ισραηλινή εταιρεία παροχής συμβουλών στον τομέα της ασφάλειας με βαθιές διασυνδέσεις με τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών [2]. Η Mer πωλεί εργαλεία επιτήρησης σε ξένες δυνάμεις ασφαλείας και το χαρακτηριστικό της προϊόν είναι ένα σύστημα ανάλυσης big data που ονομάζεται Πλατφόρμα Στρατηγικών Ενεργητικών Πληροφοριών (Strategic Actionable Intelligence Platform), το οποίο επιτρέπει στους χρήστες να διεισδύουν σε κλειστά φόρουμ και ομάδες, να παρακολουθούν τις δραστηριότητές τους και να διενεργούν κρυφές έρευνες.

Η κυβέρνηση του Κονγκό δεν εξήγησε γιατί υπέγραψε την συμφωνία. Αλλά δεν φαίνεται τυχαίο ότι ο πρόεδρος της χώρας, Joseph Kabila, ο οποίος αντιμετωπίζει μια εγχώρια πολιτική κρίση, ξαφνικά ενδιαφέρεται για την τεχνολογία που θα μπορούσε εύκολα να χρησιμοποιήσει ενάντια στους αντιφρονούντες. Αφότου ο Καμπιλά υπερέβη την συνταγματική θητεία του, η οποία έληξε τον περασμένο Δεκέμβριο, η χώρα ξέσπασε σε διαμαρτυρίες. Μόνο μετά από επανειλημμένες διαδηλώσεις και μεγάλη διεθνή πίεση συμφώνησε να διεξαγάγει εθνικές εκλογές [3] μέχρι το τέλος του έτους. Υπάρχει όμως μια ισχυρή υποψία ότι ο Καμπιλά δεν έχει καμία πρόθεση να εγκαταλείψει την εξουσία, τουλάχιστον όχι χωρίς μάχη. Αν συμβαίνει όντως αυτό, ο αγώνας τούτος πιθανότατα θα περιλαμβάνει την διάσπαση της αντιπολίτευσης, την δίωξη των αντιπάλων και την κατάπνιξη των διαφωνιών.

09062017-1.jpg

Ο Roy Ngerng, του διαδικτυακού μπλογκ The Heart Truths, απευθύνεται στο πλήθος κατά την διάρκεια διαμαρτυρίας εναντίον των νέων κανονισμών αδειοδότησης που επιβλήθηκαν από την κυβέρνηση για τις ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, στο Hong Lim Park στην Σιγκαπούρη, στις 8 Ιουνίου 2013. EDGAR SU / REUTERS
------------------------------------------------------------------------

Το πακέτο των εργαλείων παρακολούθησης της Mer θα βοηθήσει σίγουρα σε αυτό το θέμα. Με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους πολιτικούς ακτιβιστές να οργανώνονται όλο και περισσότερο στο διαδίκτυο, ένας αυταρχικός ηγέτης κερδίζει σημαντικό πλεονέκτημα όταν μπορεί να κατασκοπεύει τα σχέδια των αντιπάλων του. Εάν οι κρατικές δυνάμεις ασφαλείας στο Κονγκό μπορούν να εντοπίσουν και να διαλύσουν τους ηγετικούς κύκλους των ομάδων της αντιπολίτευσης και της κοινωνίας των πολιτών που θα προκαλέσουν διαμαρτυρίες στην Κινσάσα, μπορούν να ενισχύσουν τις πιθανότητες του Καμπιλά να κερδίσει (ή ακριβέστερα να νοθεύσει) τις εκλογές σημαντικά.

Αυτό που είναι αποθαρρυντικό είναι ότι η Mer δεν είναι μοναδική. Όπως διαπίστωσε το παρατηρητήριο Privacy International σε μια πρόσφατη έκθεση σχετικά με την βιομηχανία επιτήρησης [4], 27 ισραηλινές εταιρείες και 122 εταιρείες με έδρα στις ΗΠΑ προσφέρουν τεχνολογία επιτήρησης και εισβολής, σε διάφορους πελάτες. Αν και αυτές οι πωλήσεις δεν είναι ακριβώς παράνομες, πιέζουν τα ηθικά όρια. Ως αποτέλεσμα, οι κυβερνήσεις αρχίζουν να ασκούν μεγαλύτερο έλεγχο σε τέτοιες συναλλαγές. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για παράδειγμα, πρότεινε [5] τον έλεγχο της εξαγωγής της τεχνολογίας επιτήρησης για λόγους ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επιπλέον, η έκθεση του Freedom House για την ελευθερία στο Διαδίκτυο [6] (Freedom on the Net) το 2016 σημείωσε ότι τα δύο τρίτα όλων των χρηστών του διαδικτύου κατοικούν σε χώρες όπου η «κριτική στην κυβέρνηση, τον στρατό ή την κυβερνώσα οικογένεια, υπόκειται σε λογοκρισία» και ότι μόνο πέρσι, οι αρχές σε 38 χώρες πραγματοποίησαν συλλήψεις βασισμένες αποκλειστικά στο περιεχόμενο των αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι δύσκολο να πούμε πόσες από τις συλλήψεις αυτές προέκυψαν από την τεχνολογία που διακινείται από εταιρείες όπως η Mer, αλλά οι δημοκρατικές ομάδες εκτιμούν [7] ότι 25 χώρες έχουν εφαρμόσει τεχνικές επιθέσεις κατά επικριτών της κυβέρνησης και ομάδων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που χρησιμοποιούν παρόμοια προϊόντα.

Ωστόσο, η ψηφιακή επιτήρηση είναι ένα από τα πολλά εργαλεία που έχουν στην διάθεσή τους οι κυβερνήσεις οι οποίες έχουν την τάση να καταπνίγουν τις διαφωνίες. Μια από τις πιο δημοφιλείς και αποτελεσματικές στρατηγικές είναι η δημιουργία στοχευμένων διακοπών του διαδικτύου. Εάν η δυσαρέσκεια και οι διαμαρτυρίες αυξηθούν σε μια συγκεκριμένη επαρχία, η άμεση αντίδραση είναι να διακοπεί η τοπική πρόσβαση στο διαδίκτυο και να δημιουργηθεί μια συσκότιση πληροφοριών. Στο Καμερούν, ο πρόεδρος Paul Biya, ο οποίος κυβέρνησε αυταρχικά και μερικές φορές άγρια τα τελευταία 35 χρόνια, χρησιμοποίησε την τακτική αυτή πέρυσι για να καταπνίξει τις διαμαρτυρίες στις αγγλόφωνες περιοχές της χώρας λόγω των αντιληπτών οικονομικών και πολιτικών διακρίσεων από την πλειοψηφία των γαλλόφωνων. Η απάντηση του Biya ήταν γρήγορη και σκληρή. Κάλεσε τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας να διακόψουν τις συνδέσεις [8] και να αρνηθούν την παροχή υπηρεσιών Internet στις εν λόγω περιοχές. Για 93 ημέρες, οι πολίτες σε αυτές τις περιοχές δεν ήταν σε θέση να επικοινωνούν εσωτερικά ή με τον έξω κόσμο. Μέχρι την στιγμή που η κυβέρνηση αποκατέστησε την πρόσβαση στο διαδίκτυο, η οικονομική ζημία ήταν σημαντική -μια εκτιμώμενη απώλεια άνω των 3 εκατομμυρίων δολαρίων [9].