Οι νέες συμμαχίες της Τουρκίας | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Οι νέες συμμαχίες της Τουρκίας

Γιατί συνεργάζεται με τους πρώην αντιπάλους της

Ειδικότερα, η Τουρκία παρακολουθεί το Αφρίν, ένα από τα κουρδικά καντόνια στα σύνορα της Τουρκίας. Η Άγκυρα φοβάται ότι οι YPG θα μπορούσαν να συνδέσουν το κουρδικό έδαφος στην βόρεια Συρία με το Afrin και να δημιουργήσουν έτσι μια συνεχή κουρδική οντότητα που εκτείνεται από τα ιρακινά σύνορα μέχρι την Μεσόγειο. Η Άγκυρα κατηγόρησε τις YPG για τις αυξανόμενες επιθέσεις εναντίον των τουρκικών δυνάμεων και απείλησε για στρατιωτική δράση κατά του Αφρίν. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, οποιαδήποτε επιχείρηση έχει σταματήσει, επειδή το καντόνι φιλοξενεί ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις. Οι Τούρκοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι εάν μπορέσουν να πιέσουν την συριακή αντιπολίτευση, την οποία υποστηρίζουν σήμερα, να αποσυρθεί από κάποιες από τις περιοχές που κρατά, η Ρωσία και το Ιράν θα κλείσουν τα μάτια για μια τουρκική εισβολή στο Αφρίν. Αλλά οι ελπίδες της Άγκυρας μπορεί να είναι άστοχες. Πολλές προκλήσεις βρίσκονται μπροστά στην νεοσυσταθείσα συμμαχία της με το Ιράν και την Ρωσία.

Πρώτα απ' όλα, υπάρχει βαθιά ριζωμένη δυσπιστία μεταξύ των μερών. Για αιώνες, η Τουρκία είχε εμπλακεί σε ανταγωνισμό με το Ιράν και την Ρωσία και επεδίωκε μια πολιτική εξισορρόπησης της επιρροής τους στην περιοχή. Ο φόβος της Τουρκίας από την πρόοδο των Κούρδων έχει αναγκάσει το άνοιγμα με το Ιράν και την Ρωσία στην Συρία, αλλά η εμβάθυνση της προσέγγισης αυτής απαιτεί πλήρη αλλαγή της περιφερειακής πολιτικής της Άγκυρας. Αυτό σημαίνει ότι θα εκτεθεί σε περαιτέρω τριβές με την Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Κόλπου που αντιτίθενται στο Ιράν, και ότι θα εγκαταλείψει την πολιτική της για περιορισμό της επιρροής του Ιράν στο Ιράκ. Η προσέγγιση της Τουρκίας με το καθεστώς Assad εντείνει επίσης την κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ της Τουρκίας και των συμμάχων της στην αντιπολίτευση της Συρίας, μειώνοντας την μόχλευση της Άγκυρας πάνω τους. Χωρίς αυτή την επιρροή, είναι δύσκολο για την Τουρκία να κρατήσει την δική της πλευρά της συμφωνίας και να πιέσει την αντιπολίτευση να αποχωρήσει από τα εδάφη που έχει υπό τον έλεγχό της.

Ένα άλλο πιθανό πρόβλημα είναι η στάση της Ρωσίας απέναντι στους Σύρους Κούρδους. Η Μόσχα θεωρεί ότι οι Κούρδοι είναι πολύ σημαντικό χαρτί για να παίξουν εναντίον της Άγκυρας και της Ουάσινγκτον και έτσι το Κρεμλίνο είναι απίθανο να επιτρέψει μια τουρκική στρατιωτική εισβολή στο Αφρίν. Χωρίς την συγκατάθεση της Ρωσίας, η Τουρκία δεν θα ξεκινήσει την στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του κουρδικού καντονιού που υπονοεί ο Ερντογάν.

Για το Ιράν, η μετατόπιση της στάσης της Τουρκίας είναι ένα όφελος. Η σύναψη μιας συμφωνίας με την Άγκυρα για την αντιμετώπιση του κουρδικού σεπαρατισμού, η οποία θα συμβάλει στην χαλύβδωση της επιρροής του Ιράν στην Συρία και το Ιράκ, είναι μια ξεκάθαρη νίκη για την Τεχεράνη. Αλλά το Ιράν επίσης βλέπει καθαρά τους παράγοντες που έχουν ωθήσει την Άγκυρα προς αυτήν και την Ρωσία: Την πρόθεση του Trump να συνεχίσει να δουλεύει με τους Σύρους Κούρδους και το γεγονός ότι η στρατιωτική δυναμική στον συριακό πόλεμο βρίσκεται τώρα με τον Assad. Το Ιράν γνωρίζει πολύ καλά ότι οποιαδήποτε αλλαγή στις δυναμικές αυτές θα αντιστρέψει την πολιτική της Τουρκίας. Οι προηγούμενες προσπάθειες της Άγκυρας και της Τεχεράνης να χτίσουν πάνω στις κοινές τους βάσεις έχουν αποτύχει εξαιτίας της βαθιά ριζωμένης δυσπιστίας του ενός έναντι του άλλου και της απόκλισης των οραμάτων τους για την περιοχή. Αυτοί οι ίδιοι παράγοντες θα μπορούσαν ενδεχομένως να τους αποτρέψουν από την επίτευξη βαθύτερης προσέγγισης.

Η θερμή στάση της Τουρκίας προς το Ιράν πιθανόν να ενισχύσει περαιτέρω την επιρροή της Τεχεράνης στην Συρία και το Ιράκ. Μπορεί επίσης να υποβαθμίσει την πολιτική των ΗΠΑ στις χώρες αυτές, δεδομένης της εχθρότητας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν. Αυτό σηματοδοτεί τις σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας, οι οποίες είναι ήδη τεταμένες. Ωστόσο, δεδομένης της ευθραυστότητας της προσέγγισης της Τουρκίας με τους δύο πρώην αντιπάλους της, καθώς και των πιθανών προβλημάτων που βρίσκονται ενόψει, η συνέχεια αυτής της συμφιλίωσης δεν έχει ακόμη παγιωθεί. Αντί να δει την Τουρκία ως χαμένη υπόθεση, η Ουάσιγκτον πρέπει να συνεχίσει να δεσμεύει την Άγκυρα διπλωματικά και στρατιωτικά.

Copyright © 2017 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/turkey/2017-09-04/turkeys-new-al...

Σύνδεσμοι:
[1] https://www.foreignaffairs.com/articles/iran/2003-01-01/irans-crumbling-...

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στην διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στην διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr και στο linkedin στην διεύθυνση https://www.linkedin.com/company/foreign-affairs-the-hellenic-edition