Το έτος του ζην επικινδύνως με πυρηνικά όπλα | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Το έτος του ζην επικινδύνως με πυρηνικά όπλα

Τρεις κρίσεις που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει η Ουάσιγκτον μέσα στο 2019

Το έτος 2018 ήταν χαοτικό για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Μεταξύ ενός εμπορικού πολέμου [1] με την Κίνα, της σποραδικής, ακραία κυμαινόμενης διπλωματίας με την Βόρεια Κορέα [2], της απόσυρσης από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και της πρόσφατης απόφασης απόσυρσης [3] των αμερικανικών στρατευμάτων από την Συρία, οι παρατηρητές των διεθνών υποθέσεων προσπάθησαν να βρουν την ανάσα τους. Αλλά αν το 2018 ήταν χαοτικό, το 2019 είναι έτοιμο να αποτελέσει ένα πολύ πιο επικίνδυνο έτος για την Ουάσινγκτον, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τα πυρηνικά όπλα. Αν η εξωτερική πολιτική της διοίκησης Trump συνεχίσει στην τρέχουσα πορεία της, υπάρχουν σημαντικές πιθανότητες οι Ηνωμένες Πολιτείες να βρεθούν όχι με μια αλλά με τρεις πυρηνικές κρίσεις τους επόμενους 12 μήνες: Μια με την Βόρεια Κορέα, μια με την Ρωσία και μια με το Ιράν.

ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΠΕΡΙ ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΥ

Αν και ο κίνδυνος του πολέμου στην Κορεατική Χερσόνησο έχει μειωθεί το τελευταίο έτος, η στρατηγική της κυβέρνησης Trump παραμένει μη βιώσιμη, καθώς εξαρτάται από την υπόθεση ότι η Βόρεια Κορέα θα είναι κάποτε πιθανό να παραδώσει μονομερώς τα πυρηνικά όπλα της. Μετά από ένα κύμα διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM) και θερμοπυρηνικών δοκιμών το 2017, που προκάλεσε απειλές από τον Trump για «πυρ και μανία», ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας, Kim Jong Un, στην πρωτοχρονιάτικη ομιλία του για το 2018, διέταξε την χώρα του να «παράγει μαζικά» πυρηνικές πολεμικές κεφαλές - μια οδηγία που δεν ανατραπεί στην ομιλία του για το 2019. Σύντομα μετά από αυτό, άρχισε μια επίθεση γοητείας που οδήγησε σε μια ειρηνευτική διαδικασία μεταξύ των δύο Κορεών, οδήγησε τους Κινέζους να χαλαρώσουν την υποστήριξή τους στην υπό αμερικανική ηγεσία εκστρατεία κυρώσεων «μέγιστης πίεσης» και κορυφώθηκε στην ιστορική διάσκεψη κορυφής της Σιγκαπούρης με τον Τrump τον Ιούνιο.

15012019-1.jpg

Μια εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου της Στρατηγικής Δύναμης του Λαϊκού Στρατού της Κορέας σε άγνωστη τοποθεσία, σε αυτή την αχρονολόγητη φωτογραφία που κυκλοφόρησε από το Κορεατικό Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων της Βόρειας Κορέας στην Πιονγκγιάνγκ, τον Μάρτιο του 2016. KCNA VIA REUTERS
-----------------------------------------------------------------------

Στην διάσκεψη κορυφής, ο Kim προσποιήθηκε ότι πρόκειται να αφοπλιστεί, και ο Trump προσποιήθηκε ότι τον πίστεψε. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ διατήρησε την προσποίηση έκτοτε. Τον Σεπτέμβριο, ο Τραμπ το πήγε τόσο μακριά ώστε είπε ότι «ερωτεύτηκε» [4] τον Κιμ και δήλωσε [5] ότι «δεν υπάρχει πια πυρηνική απειλή από την Βόρεια Κορέα». Η Βόρεια Κορέα έχει κάνει διακοσμητικά και αναστρέψιμα βήματα για να κλείσει μερικώς τον τόπο πυρηνικών δοκιμών της στο Punggye-ri και μια εγκατάσταση δοκιμής [πυραυλικών] κινητήρων στο Sohae, αλλά αυτές οι κινήσεις δεν περιορίζουν την ικανότητά της να παράγει πυραύλους ή πυρηνικές κεφαλές.

Αρχικά, κάποιοι [6] υπέθεσαν ότι ο Trump απλά δεν κατάλαβε ότι η Πιονγιάνγκ στην πραγματικότητα δεν αφοπλιζόταν και ότι ο Κιμ τον ξεγέλασε. Όμως, με την πάροδο του χρόνου, καθώς διέρρεαν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις συνεχιζόμενες πυρηνικές δραστηριότητες της Βόρειας Κορέας, φάνηκε ότι ο Trump δεν νοιαζόταν [7] γι’ αυτές όσο η Βόρεια Κορέα δεν δοκίμαζε τα όπλα της και δεν υπονόμευε εμφανώς την εικόνα μιας νίκης του Trump στην Σιγκαπούρη.

Καθώς ο Trump συνεχίζει να επαινεί δημοσίως τον Κιμ και το αντίστροφο, η σχέση είναι στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας σε επίπεδο εργασίας. Η ομάδα εθνικής ασφάλειας του Τραμπ -υπό την ηγεσία του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, και συμπεριλαμβανομένου του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας, Τζον Μπόλτον- ήρθε αντιμέτωπη με τους βορειοκορεάτες ομολόγους της το τελευταίο τρίμηνο του 2018 επειδή η ομάδα της Ουάσινγκτον επιμένει τόσο στον μονομερή αφοπλισμό [8] της Βόρειας Κορέας (η «τελική πλήρως ελεγμένη αποπυρηνικοποίηση της Βόρειας Κορέας») και ότι αυτό πρέπει να γίνει πριν από οποιαδήποτε άρση των κυρώσεων [9].

Η Βόρεια Κορέα, από την πλευρά της, ορίζει ευρύτερα την «αποπυρηνικοποίηση της Κορεατικής Χερσονήσου», ως την άρση κάθε πυρηνικής απειλής από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην περιοχή και πέραν αυτής: Με άλλα λόγια, η Βόρεια Κορέα θεωρεί την Διακήρυξη της Σιγκαπούρης ως μια δέσμευση σε διμερή ή παγκόσμιο αφοπλισμό, όχι σε μονομερή αφοπλισμό. Η Πιονγκγιάνγκ υποστηρίζει επίσης ότι έχει κάνει βήματα καλής πίστης με το κλείσιμο των τόπων δοκιμών της, και απειλεί να επιστρέψει στις «ανταλλαγές πυρός» [10] εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ανταποδώσουν με παραχωρήσεις [11], και ιδίως την άρση τουλάχιστον μερικών κυρώσεων.

Για την Πιονγκγιάνγκ δεν υπάρχει κανένας λόγος να συναντάται με τους αντιπροσώπους των ΗΠΑ σε επίπεδο εργασίας κάτω από τον Trump, οι οποίοι μπορούν να παρουσιάσουν μόνο εμπόδια για τον Κιμ. Το να περιμένει μια δεύτερη προεδρική διάσκεψη κορυφής είναι πιο ελκυστικό, δεδομένου ότι ο Kim πιθανώς πιστεύει ότι μπορεί να εξαγάγει σημαντικές παραχωρήσεις απευθείας από τον Trump. Αυτό έθεσε τον Trump για μια πορεία σύγκρουσης το 2019, είτε με την ομάδα εθνικής ασφαλείας του είτε με τον Kim εάν και όταν θα πραγματοποιηθεί η επόμενη σύνοδος κορυφής [12]. Προκειμένου να διατηρηθεί το μυθιστόρημα του αφοπλισμού της Βόρειας Κορέας και να συγκρατηθεί ο Κιμ από την επανάληψη των [πυρηνικών] δοκιμών, ο Trump μπορεί να συγκατανεύσει σε κάποια άρση κυρώσεων ή έναν αναπροσανατολισμό της αμερικανικής περιφερειακής παρουσίας ως προοίμιο μιας ειρηνευτικής συμφωνίας -στην ουσία, επιλέγοντας την ερμηνεία της Διακήρυξης της Σιγκαπούρης του Kim έναντι εκείνης του Μπόλτον. Αυτό μπορεί να διατηρήσει την παρωδία για έναν ακόμη γύρο, αλλά θα χρησίμευε μόνο για να υπάρξει μια κάποια καθυστέρηση καθώς η Βόρεια Κορέα θα γίνεται ισχυρότερη και θα συνεχίζει να αποσπά τη Νότια Κορέα μακριά από τον σύμμαχό της, τις ΗΠΑ. Και ο Trump που θα επιλέξει τον Kim έναντι της δικής του διοίκησης μπορεί να βλάψει μόνιμα τις προσπάθειες σε επίπεδο εργασίας τουλάχιστον στο να επιβραδύνουν το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας, καθώς ο Kim στοιχηματίζει ότι μπορεί να συνεχίσει να βασίζεται σε μελλοντικές συνόδους κορυφής χωρίς να χρειαστεί να κάνει πραγματικές παραχωρήσεις.

Εναλλακτικά, ο Trump θα μπορούσε τελικά να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα ότι ο Kim δεν αφοπλίζεται, και να μείνει σταθερά στην πολιτική να μην κάνει παραχωρήσεις παρά μετά την αποπυρηνικοποίηση. Αυτή η στάση θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βόρειας Κορέας εάν ο Kim αποφασίσει να ακολουθήσει την ανανεωμένη απειλή «ανταλλαγής πυρών». Με την διπλωματία να έχει αποτύχει και με τον υπουργό Άμυνας, James Mattis, να έχει παραιτηθεί, η πτέρυγα Bolton μπορεί να δοκιμάσει την εναπομένουσα εναλλακτική λύση το 2019: Να αποπυρηνικοποιήσει την Βόρεια Κορέα δια της βίας [13], κάτι που θα ήταν καταστροφικό για την περιοχή και τον κόσμο.

Στο περασμένο έτος, η Ουάσιγκτον συνέχισε να επιμένει στον μονομερή αφοπλισμό της Βόρειας Κορέας, ενώ ο Τραμπ προσποιείτο εσκεμμένα ότι συνέβη [ο αφοπλισμός] πραγματικά. Οι ευκαιρίες για ρεαλιστική διαχείριση και επιβράδυνση του προγράμματος της Βόρειας Κορέας είχαν προκαθοριστεί για να διατηρήσουν αυτήν την παρωδία -εάν το πρόβλημα έχει ήδη λυθεί, τι μένει να συζητήσουμε; Το αποτέλεσμα ήταν σίγουρα ένα έτος πιο ήρεμο από το προηγούμενο. Ωστόσο, οποιαδήποτε στρατηγική που εξαρτάται από την άρνηση της πραγματικότητας κινδυνεύει από κατάρρευση ή έκρηξη, και θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νέα πυρηνική κρίση με την Βόρεια Κορέα.

ΜΙΑ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΜΟΣΧΑ;

Ενώ η διοίκηση Trump ασχολείται με - ή αγνοεί - τα πυρηνικά όπλα της Βόρειας Κορέας, μια πυρηνική αναμέτρηση αναδύεται με τη Μόσχα. Στις αρχές Δεκεμβρίου, ο Pompeo ανακοίνωσε [14] ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εγκαταλείψουν την Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μέσου Βεληνεκούς (Intermediate-Range Nuclear Forces, INF) εντός 60 ημερών, εκτός εάν η Ρωσία εξαλείψει τους πυραύλους που διαθέτει κατά παράβαση της συμφωνίας [15] ήδη για κάποιο χρονικό διάστημα. Παρόλο που η προοπτική αμερικανικών επίγειων αναπτύξεων στην Ανατολική Ασία σε απάντηση της Κίνας έχει επίσης αναφερθεί [16] ως μια λογική για την απόσυρση από την συνθήκη, η αντίστροφη μέτρηση για την απόσυρση φαίνεται να εξαρτάται μόνο, και να παρακινείται, από τις παραβιάσεις της Ρωσίας. Συγκεκριμένα, η Ρωσία επέμεινε στην ανάπτυξη και παράταξη του πυραύλου κρουζ Novator 9M729 και απλώς αρνήθηκε τον ισχυρισμό των Ηνωμένων Πολιτειών ότι το σύστημα παραβιάζει τους περιορισμούς εμβέλειας της σύμβασης για τα επίγεια συστήματα. Αν και είναι πιθανόν ότι η αμερικανική απειλή να αποσυρθεί [από την συμφωνία] θα κάνει την Ρωσία να συμμορφωθεί ξανά, είναι πιθανότερο ότι η Μόσχα θα συνεχίσει να αρνείται τη μη συμμόρφωσή της ή να επωφεληθεί της ευκαιρίας να επεκτείνει περαιτέρω τις δυνάμεις της INF, αφήνοντας την διοίκηση Trump να μην έχει άλλη επιλογή παρά να προχωρήσει στην απόσυρση.

Η αποχώρηση από την συνθήκη θα τροφοδοτήσει μια νέα κούρσα εξοπλισμών με την Ρωσία, καθώς κάθε χώρα ακολουθεί το δικό της πυρηνικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού. Νωρίτερα το 2018, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε σχέδια [17] για νέα πυρηνικά όπλα που αποσκοπούν στην παράκαμψη της πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, η διοίκηση Trump αποφάσισε να αναπτύξει ένα πυρηνικό όπλο χαμηλής απόδοσης για παράδοση από υποβρύχια, ένα όπλο του οποίου η χρήση θα μπορούσε να προκαλέσει καταστροφικό εσφαλμένο υπολογισμό, διότι θα ήταν δυσδιάκριτο σε σύγκριση με μια πολεμική κεφαλή υψηλότερης απόδοσης ενώ θα βρίσκεται στον δρόμο προς τον στόχο του σε ρωσική επικράτεια –και ο ίδιος ο Πούτιν δήλωσε [18] ότι η Ρωσία δεν θα περιμένει να δει την απόδοση [του όπλου] πριν προχωρήσει σε αντίποινα με στρατηγικά πυρηνικά όπλα. Επιπλέον, υπάρχει υποψία ότι η Ρωσία έχει πυρηνικό δόγμα πρώτης χρήσης [19], πράγμα που σημαίνει ότι μια συμβατική σύγκρουση με το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να μετατραπεί σε πυρηνική εάν αρχίσει να πηγαίνει άσχημα για την Ρωσία.

Δεδομένου ότι οι πυρηνικές εντάσεις ήδη κλιμακώνονται, η απόσυρση από την INF θα μπορούσε να καταφέρει ένα μοιραίο πλήγμα στον αμερικανο-ρωσικό έλεγχο των εξοπλισμών, μειώνοντας τις πιθανότητες ότι η νέα συνθήκη START -η μόνη συμφωνία που περιορίζει τον αριθμό των στρατηγικών πυρηνικών όπλων που μπορεί να αναπτύξει κάθε χώρα- θα επεκταθεί πέραν του 2021. Επιπλέον, η μακράν καθυστερημένη αναθεώρηση της αμερικανικής πυραυλικής άμυνας, που περιγράφει το όραμα των Ηνωμένων Πολιτειών για την αρχιτεκτονική της πυραυλικής άμυνάς της, αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2019. Παρόλο που οι ρωσικές πυρηνικές δυνάμεις είναι σχεδόν σίγουρα ικανές να διεισδύσουν στις αμερικανικές πυραυλικές άμυνες σήμερα, είναι ο φόβος ότι δεν θα είναι σε θέση να το πράξουν στο μέλλον που καθοδηγεί τον ρωσικό (και τον κινεζικό) εκσυγχρονισμό. Επομένως, η αναθεώρηση πιθανόν να ωθήσει περαιτέρω τις προσπάθειες της Ρωσίας να επεκτείνει και να διαφοροποιήσει το οπλοστάσιό της, ώστε να διασφαλίσει ότι οι πυρηνικές δυνάμεις της θα μπορέσουν και να επιβιώσουν σε μια προσπάθεια των ΗΠΑ να την αφοπλίσουν -επενδύοντας στο πλήθος, τη μυστικότητα και την κινητικότητα- και στην συνέχεια να διεισδύσουν στις αμερικανικές πυραυλικές άμυνες με το να αναπτύξει μέτρα για να νικήσει τους αμερικανικούς αναχαιτιστές (interceptors), όπως τα οχήματα υπερηχητικής πτήσης (hypersonic glide vehicles). Μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες σταθερής μείωσης των όπλων μεταξύ των δύο μεγαλύτερων πυρηνικών δυνάμεων, αμφότερα τα κράτη μπορούν να αλλάξουν κατεύθυνση το 2019 και να βρεθούν σε μια ανανεωμένη κούρσα εξοπλισμών.

ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΡΑΝ

Σε αντίθεση με την Βόρεια Κορέα και την Ρωσία, το Ιράν δεν διαθέτει πυρηνικά όπλα. Ωστόσο, η απόφαση της διοίκησης Τραμπ τον Μάιο για την απόσυρση από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και την επαναφορά των κυρώσεων θα μπορούσε να οδηγήσει την Τεχεράνη να ενισχύσει το πυρηνικό της πρόγραμμα το 2019. Αυτό θα αυξήσει σημαντικά την πιθανότητα δύο ανεπιθύμητων αποτελεσμάτων: Ενός ιρανικού πυρηνικού όπλου ή ενός άλλου πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Παρόλο που η Τεχεράνη παρέμεινε εντός των ορίων της πυρηνικής συμφωνίας παρά την απόσυρση των ΗΠΑ, υπάρχουν σημαντικές πιθανότητες ότι ο ιρανικός περιορισμός δεν θα διαρκέσει μέσα στο επόμενο έτος. Εάν η Ευρώπη δεν είναι σε θέση [20] να διατηρήσει ένα ουσιώδες τμήμα του εμπορίου της με το Ιράν ενόψει των δευτερευουσών κυρώσεων των ΗΠΑ και τις εξάντλησης των εξαγωγών του Ιράν, η Τεχεράνη είναι πιθανό να επανεξετάσει την αξία της παραμονής στην συμφωνία. Στο κάτω-κάτω, γιατί τηρείς μια συμφωνία εάν δεν λαμβάνεις κανένα από τα υπεσχημένα οφέλη; Αντ’ αυτού, το Ιράν μπορεί να μπει στον πειρασμό να επεκτείνει το πρόγραμμα εμπλουτισμού [του ουρανίου] του σε επίπεδα πριν από το 2015 -συρρικνώνοντας τον χρόνο προόδου σε λίγους μήνες- είτε για εσωτερικούς λόγους όπως η εθνική υπερηφάνεια, είτε για να κερδίσει διεθνή διαπραγματευτική ισχύ. Πράγματι, μόλις πριν από λίγες ημέρες, ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος της ιρανικής εθνικής ασφάλειας δήλωσε [21] ότι «η ευκαιρία των Ευρωπαίων να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους προς την χώρα μας στο πλαίσιο της JCPOA ... έληξε», υποδηλώνοντας ότι η επιστροφή σε υψηλότερα επίπεδα εμπλουτισμού μπορεί να είναι στον ορίζοντα.

Ο δηλωμένος σκοπός [22] της πολιτικής του Trump για το Ιράν είναι να επιβάλει κυρώσεις ώστε να αναγκάσει το Ιράν να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά αυτό είναι πολύ απίθανο να λειτουργήσει. Η κυβέρνησή του ζήτησε από το Ιράν να αλλάξει σχεδόν κάθε στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής του προκειμένου να κερδίσει ανακούφιση από τις κυρώσεις -σαφώς κάτι απαγορευτικό για την Τεχεράνη. Ακόμη και αν η Τεχεράνη έμπαινε στον πειρασμό να συνθηκολογήσει για να μετριάσει την πίεση, θα είχε ελάχιστους λόγους να πιστεύει ότι η διοίκηση του Τραμπ θα ακολουθήσει και θα άρει τις κυρώσεις μόνιμα. Στο κάτω-κάτω, ο Trump έχει ήδη αποσυρθεί από μια συμφωνία με το Ιράν και έχει αποκτήσει φήμη για απρόβλεπτες αποφάσεις πολιτικής. Επιπλέον, υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι η πολιτική της διοίκησης Trump δεν αποσκοπεί να φέρει το Ιράν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά μάλλον να προκαλέσει την κατάρρευση του καθεστώτος. Η διοίκηση Trump υποστήριζε ηχηρά τους διαδηλωτές στο Ιράν [23] και αμφότεροι οι Pompeo [24] και Bolton [25] έχουν ιστορία στην υποστήριξη της αλλαγής καθεστώτος εκεί. Τον Ιούλιο, ο Πομπέο δήλωσε [23] ότι «η επαναστατική φύση του ίδιου του καθεστώτος» είναι η αιτία για μεγάλο μέρος της απαράδεκτης συμπεριφοράς του Ιράν, υπονοώντας ότι μόνο η αλλαγή καθεστώτος θα μπορούσε να είναι μια διαρκής λύση.

Ίσως το πιο ανησυχητικό, εάν το Ιράν αρχίσει να παραβιάζει την πυρηνική συμφωνία ή να την εγκαταλείψει εξ ολοκλήρου το 2019 -ίσως ο πραγματικός στόχος της αμερικανικής απόσυρσης να είναι το δόλωμα στο Ιράν για να πράξει ακριβώς αυτό- η διοίκηση Trump μπορεί να ανταποκριθεί χρησιμοποιώντας στρατιωτική βία ενάντια στην Τεχεράνη, πυροδοτώντας έναν περιφερειακό πόλεμο. Τον Μάρτιο του 2015, ο Μπόλτον έγραψε ένα άρθρο γνώμης στους New York Times με τίτλο «Για να σταματήσεις την βόμβα του Ιράν, βομβάρδισε το Ιράν» [26] και, τον Ιούλιο, ο Τραμπ έγραψε στο twitter [27] «Προς τον Ιρανό πρόεδρο Ρουχανί: ΠΟΤΕ, ΜΑ ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΠΕΙΛΗΣΕΙΣ ΤΙΣ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΞΑΝΑ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΠΟΥ ΛΙΓΟΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΠΡΙΝ». Είναι πιθανόν, φυσικά, όλα αυτά να είναι κομπασμοί που έχουν σκοπό να εκφοβίσουν και να αποτρέψουν. Αλλά το γεγονός είναι ότι πρόεδροι και από τα δύο κόμματα έχουν επιβεβαιώσει επανειλημμένα ότι η στρατιωτική ισχύς «βρίσκεται στο τραπέζι» για να αποτρέψει μια ιρανική πυρηνική βόμβα, και η ρητορική της διοίκησης δείχνει ότι ο Trump δεν διαφέρει.

ΤΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν μια τριάδα πυρηνικών κρίσεων το 2019 λόγω των τριών εσφαλμένων στρατηγικών που ακολούθησαν το 2018: Μια διπλωματική διαδικασία με την Βόρεια Κορέα που βασίζεται στη μυθιστοριογραφία του μονομερούς βορειοκορεατικού αφοπλισμού, μια απειλητική απόσυρση από την συνθήκη INF που θα μπορούσε να επιταχύνει μια νέα κούρσα εξοπλισμών με την Ρωσία, και την πραγματική απόσυρση από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν. Εκτός κι αν αλλάξει η πορεία της διοίκησης Trump, οι παρατηρητές ενδέχεται να κοιτάζουν πίσω στο 2018 ως την ηρεμία πριν από την πυρηνική καταιγίδα.

Copyright © 2019 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/north-korea/2019-01-11/year-livi...

Σύνδεσμοι:
[1] https://www.foreignaffairs.com/articles/2018-06-25/trumps-trade-war-esca...
[2] https://www.foreignaffairs.com/articles/north-korea/2018-08-13/north-kor...
[3] https://www.foreignaffairs.com/articles/syria/2019-01-08/withdrawing-syr...
[4] https://www.reuters.com/article/us-northkorea-usa-trump/we-fell-in-love-...
[5] https://www.cnn.com/2018/06/13/politics/trump-north-korea-nuclear-threat...
[6] https://www.washingtonpost.com/opinions/global-opinions/kim-jong-un-has-...
[7] https://twitter.com/realDonaldTrump/status/1062391577807601664
[8] https://twitter.com/JChengWSJ/status/1075692535324991489
[9] https://kcnawatch.co/newstream/1544965814-556007986/press-statement-of-p...
[10] https://www.independent.co.uk/news/world/asia/north-korea-latest-nuclear...
[11] https://www.nytimes.com/2018/12/31/world/asia/kim-jong-un-trump.html
[12] https://www.nytimes.com/2019/01/10/world/asia/north-south-korea-moon-kim...
[13] https://www.wsj.com/articles/the-legal-case-for-striking-north-korea-fir...
[14] https://www.washingtonpost.com/world/trump-administration-gives-russia-6...
[15] https://thediplomat.com/2018/12/revealed-us-intelligence-chief-clarifies...
[16] https://www.washingtonpost.com/world/2018/10/23/how-china-plays-into-tru...
[17] https://www.bbc.com/news/world-europe-43239331
[18] http://en.kremlin.ru/events/president/news/58848
[19] https://www.defensenews.com/space/2018/02/02/nuclear-posture-review-puts...
[20] https://www.marketplace.org/2018/12/06/world/eu-moves-shield-companies-t...
[21] https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2019/01/iran-shamkhani-jcpoa-...
[22] https://www.state.gov/secretary/remarks/2018/05/282301.htm
[23] https://www.state.gov/secretary/remarks/2018/07/284292.htm
[24] https://www.politico.com/story/2017/06/25/trump-iran-foreign-policy-regi...
[25] https://www.wsj.com/articles/beyond-the-iran-nuclear-deal-1516044178
[26] https://www.nytimes.com/2015/03/26/opinion/to-stop-irans-bomb-bomb-iran....
[27] https://twitter.com/realDonaldTrump/status/1021234525626609666

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στην διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στην διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr και στο linkedin στην διεύθυνση https://www.linkedin.com/company/foreign-affairs-the-hellenic-edition