Ο νέος εμφύλιος πόλεμος της Λιβύης | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Ο νέος εμφύλιος πόλεμος της Λιβύης

Και τι μπορούν να κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες γι’ αυτό

Για να τερματιστεί αυτός ο φαύλος κύκλος, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να πείσουν τους Άραβες υποστηρικτές του Haftar να τον απομακρύνουν από το προσκήνιο. Έχουν συνδεθεί όχι με τον ίδιο τον άνθρωπο αλλά με την υπόσχεσή του να προωθήσει τα συμφέροντά τους. Η Ουάσινγκτον θα πρέπει επίσης να εντείνει την δέσμευσή της με τους πληθυσμούς που υποστηρίζουν τον Haftar στην ανατολική και νότια Λιβύη, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών από τις [διάφορες] φυλές, των ηγετών των επιχειρήσεων και της κοινωνίας των πολιτών, και των υψηλόβαθμων αξιωματούχων του LNA [του Εθνικού Στρατού της Λιβύης], πολλοί από τους οποίους έχουν δεσμούς με το Πεντάγωνο. Πολλοί από αυτές τις ομάδες ανησυχούν για τις προσωπικές φιλοδοξίες του Haftar, αλλά τον υποστηρίζουν από σκοπιμότητα ή από απόγνωση. Πριν ο Haftar επιτεθεί στην Τρίπολη, έλαβαν μέρος σε διάλογο με τους ομολόγους τους από την πλευρά της GNA. Όσο περισσότερο διαρκεί η σύγκρουση, τόσο περισσότεροι άνθρωποι και από τις δύο πλευρές θα είναι πρόθυμοι να συμβιβαστούν μέσω τοπικών πρωτοβουλιών κατάπαυσης του πυρός, περιθωριοποιώντας περαιτέρω τον Haftar.

Εκτός από το να εκμεταλλευθεί τα τοπικά παράπονα, ο Haftar δικαιολόγησε την επίθεσή του με το επιχείρημα ότι οι αρπακτικές πολιτοφυλακές είχαν ουσιαστικά καταλάβει την GNA στην Τρίπολη και, μαζί με αυτήν, τα ταμεία της Λιβύης. Το πρόβλημα αυτό, επίσης, είναι ένα πρόβλημα για το οποίο η Ουάσινγκτον μπορεί να βοηθήσει. Πριν από την επίθεση του Χαφτάρ, οι Αρχές της πρωτεύουσας, υποστηριζόμενες από τον ΟΗΕ, επιτύγχαναν μέτρια πρόοδο στην συγκράτηση της ισχύος των πολιτοφυλακών. Ωστόσο, για να σημειώσει πραγματική πρόοδο, η Λιβύη θα χρειαστεί διαπραγματεύσεις για μια νέα, πιο συμπεριληπτική κυβέρνηση και πολύ περισσότερη διεθνή στήριξη. Ειδικότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να βοηθήσουν με έναν ουδέτερο και ολοκληρωμένο έλεγχο [των λογαριασμών, audit] της Κεντρικής Τράπεζας της Λιβύης -κάτι που ο ΟΗΕ είχε σχεδιάσει πριν από την επίθεση του Haftar.

Στα συνδυασμένα ταξίδια τους στην Λιβύη κατά την διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, οι συγγραφείς [αυτού του κειμένου] δεν έχουν δει ποτέ άλλοτε τόση πολλή πολιτική και κοινωνική πόλωση στους Λιβύους –και μια παράλυση μεταξύ των εξωτερικών κρατών- όπως συμβαίνει τώρα. Η κατάσταση απαιτεί αποφασιστική δράση και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο μοναδικός διεθνής παράγοντας που μπορεί να την παράσχει. Η Ουάσινγκτον πρέπει να γίνει σκληρή για τις παραβιάσεις του εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ και να καταστήσει τις εμπόλεμες πλευρές της Λιβύης υπόλογες για την συμπεριφορά τους• πρέπει επίσης να επιδιώξει ένα πιο συμπεριληπτικό πλαίσιο διακυβέρνησης για το μέλλον της Λιβύης -το οποίο δεν θα περιλαμβάνει τον Haftar. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι αυτά τα βήματα θα λειτουργήσουν. Αλλά έχουν μια καλύτερη ευκαιρία από τη νομιμοποίηση των φιλοδοξιών ενός επίδοξου αυταρχικού που έχει βουτήξει την χώρα σε εμφύλιο πόλεμο.

Copyright © 2019 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/libya/2019-05-30/libyas-new-civi...