Για να θεραπεύσει το διατλαντικό ρήγμα, ο Μπάιντεν πρέπει να κοιτάξει προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Για να θεραπεύσει το διατλαντικό ρήγμα, ο Μπάιντεν πρέπει να κοιτάξει προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη

Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται μια εξωτερική πολιτική που να προβάλλει ιδανικά, όχι ισχύ
Περίληψη: 

Ο καθορισμός μιας νέας κατεύθυνσης για τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη θα απαιτήσει να ενδιαφερθούν περισσότερο για την περιοχή όχι μόνο ο Λευκός Οίκος αλλά και το Κογκρέσο.

Ο MAKSYM ERISTAVI είναι δημοσιογράφος και ανώτερος συνεργάτης στο Center for European Policy Analysis.

Οι σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών δεν θα είναι ποτέ ίδιες μετά την θυελλώδη προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ. Αν όμως ο εκλεγμένος πρόεδρος Joe Biden έχει μια ευκαιρία να αποκαταστήσει την ζημιά, αυτή βρίσκεται στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

Η μόχλευση των ΗΠΑ σε αυτήν την περιοχή ιστορικά υπήρξε ισχυρή και η επιρροή και το παράδειγμα της Ουάσιγκτον εξακολουθούν να χρειάζονται εκεί. Οι πρόσφατες κρίσεις άφησαν ανοίγματα για τις Ηνωμένες Πολιτείες ώστε να ανανεώσουν την διπλωματική τους εμπλοκή: το Μεγάλο Lockdown της COVID-19, μια επανάσταση στην Λευκορωσία, μια εξέγερση κατά της διαφθοράς στην Βουλγαρία, πόλεμοι στην Αρμενία και την Ουκρανία, αυξανόμενος αυταρχισμός στην Ουγγαρία και την Πολωνία, και μια βίαιη διαμαρτυρία για νοθευμένες εκλογές [1] στην Γεωργία, είναι μερικά από τα πρόσφατα γεγονότα που έχουν δοκιμάσει την πανευρωπαϊκή αλληλεγγύη και την βρήκαν ελλιπή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν ακόμη να βοηθήσουν στην κάλυψη αυτού του κενού.

17112020-1.jpg

Διαδηλωτές υπέρ της δημοκρατίας στην πόλη Μινσκ της Λευκορωσίας, τον Αύγουστο του 2020. Iva Zimova / Panos Pictures / Redux
-------------------------------------------------------------------

Δείτε την κρίση στην Λευκορωσία, της οποίας η δικτατορία τρομοκρατεί ειρηνικούς διαδηλωτές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάστηκε μήνες για να συντάξει ένα κυρίως συμβολικό πακέτο κυρώσεων -ένα [πακέτο] που είναι απίθανο να αποτρέψει [2] το καθεστώς της Λευκορωσίας από το να συνεχίσει να σφάζει τους πολίτες του. Στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, το αυταρχικό Αζερμπαϊτζάν επιτέθηκε στην δημοκρατική Αρμενία και η Ευρώπη αρνήθηκε να βοηθήσει την Αρμενία. Η [αρμενική πρωτεύουσα] Ερεβάν αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει και να επιτρέψει στα ρωσικά «ειρηνευτικά» στρατεύματα -στην πραγματικότητα, κατοχικές δυνάμεις- να ξεδιπλωθούν πάνω στα επίμαχα εδάφη.

Η Ευρώπη μάλλον θα ενεργήσει με μεγαλύτερη συνοχή εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούσαν να εμπλέκονται και να διαδραματίζουν εποικοδομητικό ρόλο στην ήπειρο. Τώρα περισσότερο από ποτέ, οι Ευρωπαίοι της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης έχουν ανάγκη οι Ηνωμένες Πολιτείες να ασκήσουν την υπέρογκη επιρροή που διαθέτουν στην περιοχή μας. Άλλωστε, οι άνθρωποι στην δική μου μεριά της Ευρώπης εξακολουθούν να ονοματίζουν τους δρόμους τους [3] από Αμερικανούς πολιτικούς (για να μην αρχίσω να μιλώ για την εμμονή του λαού μου με τις αμερικανικές εκλογές) [4]. Αλλά για να αρχίσει η ανανεωμένη αμερικανική διπλωματία να επιδιορθώνει τις αμερικανικές σχέσεις με την Ευρώπη, η Ουάσινγκτον θα χρειαστεί μια εξωτερική πολιτική λιγότερο επικεντρωμένη στις αντιπαλότητες των μεγάλων δυνάμεων και περισσότερο επικεντρωμένη στις δημοκρατικές αξίες.

ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ, ΟΧΙ ΤΗΝ ΙΣΧΥ

Η εισερχόμενη κυβέρνηση του Μπάιντεν θα χρειαστεί χρόνια για να εξαλείψει την ζημιά που έχει κάνει η κυβέρνηση Τραμπ. Ο Τραμπ όχι μόνο αγνόησε τις μακροχρόνιες συμμαχίες, εκβίασε κοντινούς εταίρους, και φλέρταρε δικτάτορες, αλλά χλεύασε τις θεμελιώδεις αξίες που διέπουν την δημοκρατία. Οι Αμερικανοί διπλωμάτες υπό τον Τραμπ σταμάτησαν να εμπλέκονται με πολλές χώρες σχετικά με ζητήματα ομοφυλοφιλίας, και η Ουάσιγκτον ακύρωσε ακόμη και επιχορηγήσεις σε ουγγρικούς και πολωνικούς οργανισμούς ανάπτυξης της δημοκρατίας υπό την πίεση αντιφιλελεύθερων τοπικών ηγετών.

Η επόμενη διοίκηση θα πρέπει να τα πάει καλύτερα, και ένας τρόπος με τον οποίον μπορεί να ξεκινήσει είναι να επιδιώξει να προβάλει την αμερικανική ποικιλομορφία παρά την αμερικανική ισχύ. Ο αμερικανικός αγώνας για δικαιοσύνη εξακολουθεί να αιχμαλωτίζει την φαντασία στην Ευρώπη: οι διαμαρτυρίες του Black Lives Matter του περασμένου καλοκαιριού στις Ηνωμένες Πολιτείες ενδυνάμωναν τον ακτιβισμό σε ολόκληρη την ήπειρο -για την ισότητα των πολιτικών δικαιωμάτων και κατά του ρατσισμού και των υπερβάσεων της αστυνομίας. Ως παράδειγμα για τον κόσμο, η εισερχόμενη κυβέρνηση του Μπάιντεν θα πρέπει να διασφαλίσει ότι το διπλωματικό σώμα των ΗΠΑ θα φαίνεται τόσο ποικιλόμορφο όσο και οι υπόλοιπες Ηνωμένες Πολιτείες και ότι θα επιδιώκει την προώθηση των αυτοχθόνων, των ομοφυλόφιλων, των τρανσέξουαλ, των γυναικών, και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων -όχι μόνο ως μια από τις πολλές ανταγωνιστικές προτεραιότητες, αλλά ως κατευθυντήρια αρχή της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Υπό τον Μπάιντεν, η Ουάσινγκτον πρέπει να απαλλαγεί από ξεπερασμένες συζητήσεις για υπερδυνάμεις και αντιπαλότητες μεγάλων δυνάμεων. Αρκετά με τις [τηλεφωνικές] κλήσεις και τα ταξίδια στη Μόσχα ως πρώτη αντίδραση σε οποιαδήποτε κρίση της Ανατολικής Ευρώπης. Η περιοχή δεν είναι απλή αρένα ανταγωνισμού μεταξύ Κίνας, Ρωσίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Δυτικής Ευρώπης. Το να χαρακηρίζεται ως τέτοια ενισχύει το αφήγημα του Κρεμλίνου, στο οποίο οι χώρες της περιφέρειας της Ρωσίας είναι πιόνια σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι. Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες την ρωσική αποικιοκρατία στην περιοχή είναι να υποστηρίξουν την αυτοδιάθεση των πρώην ρωσικών αποικιών καθώς εδραιώνουν τις δημοκρατίες τους και ενισχύουν το κράτος δικαίου.