Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να ελέγξουν μόνες τους την Κίνα | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να ελέγξουν μόνες τους την Κίνα

Σε τι κάνει λάθος το Υπουργείο Εξωτερικών για το Πεκίνο

Ο μόνος πιθανός τρόπος προόδου για την στρατηγική των ΗΠΑ είναι η εκμετάλλευση των αντιφάσεων μεταξύ των δύο κύριων στόχων του ΚΚΚ: η διατήρηση της οικονομικής ανάπτυξης και η εφαρμογή μιας επεκτατικής εξωτερικής πολιτικής. Όπως καταλήγει η έκθεση, κάποια από αυτή την αντίφαση θα αποκαλυφθεί από μόνη της, καθώς ο υπόλοιπος κόσμος ξυπνά σχετικά με την πραγματική φύση του κινεζικού καθεστώτος. Αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να κάνουν περισσότερα για να αναγκάσουν την Κίνα να επιλέξει μεταξύ αυτών των δύο στόχων. Η κυβέρνηση Μπάιντεν πρέπει να προχωρήσει πέρα από αυτό που έκαναν οι διοικήσεις Ομπάμα και Τραμπ για να βοηθήσουν τις ασιατικές χώρες που θέλουν να αντισταθούν στην κινεζική πίεση. Θα πρέπει να αυξήσει τις στρατιωτικές δυνατότητες των Ηνωμένων Πολιτειών στον Ινδο-Ειρηνικό και να αναπτύξει πολιτικές για το εμπόριο, τις επενδύσεις και την τεχνολογία που να ανταμείβουν την συμμόρφωση της Κίνας στις διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες και να τιμωρούν τις παραβάσεις της.

ΕΚΕΙΝΟ ΗΤΑΝ ΤΟΤΕ, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ

Ένα βασικό μάθημα από τον εικοστό αιώνα που παραμένει έγκυρο και σήμερα είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο χωρίς ευρεία συνεργασία διεθνών συμμάχων και φίλων. Το να προχωρήσουν μόνες τους σήμερα θα υπερέβαινε τις δυνατότητες των ΗΠΑ, πολύ περισσότερο από όσο θα συνέβαινε όταν ξεκίνησε ο Ψυχρός Πόλεμος. Τότε, οι Ηνωμένες Πολιτείες υπολογίζονταν σχεδόν στο 50% του παγκόσμιου ΑΕΠ και πάλι χρειάστηκαν συμμαχική υποστήριξη για να πετύχουν. Σήμερα, το μερίδιο των ΗΠΑ είναι λιγότερο από το μισό από εκείνο, και χωρίς μια αναζωογόνηση της αμερικανικής οικονομίας, πρόκειται να μειωθεί ακόμη περισσότερο.

Ωστόσο, η έκθεση προτείνει ότι είναι προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών να καταστρέψουν και, στην συνέχεια, να ανοικοδομήσουν επιλεκτικά τους υπάρχοντες διεθνείς θεσμούς. Δεδομένης της τρέχουσας οικονομικής ισορροπίας δυνάμεων, αυτή η ιδέα είναι απόλυτη τρέλα. Το ίδιο ισχύει και για την απροθυμία της κυβέρνησης Trump να διατηρεί και να υποστηρίζει περιφερειακούς οργανισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ένωση Εθνών της Νοτιοανατολικής Ασίας (Association of Southeast Asian Nations, ASEAN), οι οποίοι χρησιμεύουν ως άγκυρες πλουραλισμού και διεθνούς συνεργασίας. Επιπλέον, αναμφίβολα θα ήταν προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών να αναζητήσουν άλλες ευκαιρίες συνεργασίας, όπως να προσπαθήσουν να κάνουν την Ρωσία να συνεργαστεί ευρύτερα με την Δύση, χωρίς να συγκρατηθούν από το να ασκήσουν κριτική στην διεθνή συμπεριφορά της Μόσχας.

Αυτός δεν είναι ο Ψυχρός Πόλεμος, στον οποίο ο αντίπαλος των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν περισσότερο ή λιγότερο αυτο-απομονωμένος και αποκόμιζε τις ζοφερές ανταμοιβές του περιορισμού του. Σε αντίθεση με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης, το ΚΚΚ θέλει η χώρα του να «βγει έξω», όπως το θέτει, και να συνεργαστεί περισσότερο με τον υπόλοιπο κόσμο για να προωθήσει τους στόχους του. Για την αντιμετώπιση τέτοιων κινεζικών πολιτικών, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρέπει να έχουν μόνο συγκεκριμένες στρατηγικές και θεσμικές απαντήσεις. Πρέπει, επίσης, πιο ουσιαστικά, να αναδιατυπώσουν μια απάντηση στο ερώτημα γιατί πρέπει να έχουν μια ισχυρή παγκόσμια θέση, ενώ άλλες δυνάμεις πρέπει να ασκούν λιγότερη επιρροή. Για μεγάλο μέρος του εικοστού αιώνα, η απάντηση ήταν προφανής: οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν οικονομικά, τεχνολογικά και στρατιωτικά προεξάρχουσες, και ήταν πρόθυμες να δημιουργήσουν συμμαχίες και διεθνείς θεσμούς μέσω των οποίων άλλες χώρες θα μπορούσαν να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα. Λίγα από αυτά είναι προφανή σήμερα. Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, ο εξουθενωτικός κομματισμός του αμερικανικού πολιτικού συστήματος και η απόλυτη αδυναμία αντιμετώπισης της πανδημίας COVID-19 αποκάλυψαν τις αμερικανικές αδυναμίες σε όλους. Αυτή την στιγμή, για τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, είναι σχεδόν αδύνατο να φανταστούν τις πολιτικές και τους θεσμούς των ΗΠΑ ως άξια μίμησης.

Είναι βαθιά ανησυχητικό -αν και ίσως δεν προκαλεί έκπληξη, δεδομένης της έλλειψης αυτογνωσίας της κυβέρνησης Τραμπ- ότι μια στρατηγική έκθεση που κάνει έκκληση για αμερικανικές πολιτικές που θα «διασφαλίσουν την ελευθερία» αγνοεί σχεδόν εντελώς το πιο βασικό γεγονός για την τρέχουσα κατάσταση, δηλαδή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να ανταγωνιστούν αποτελεσματικά την Κίνα μόνο μέσω θεμελιωδών μεταρρυθμίσεων στο εσωτερικό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται καλύτερη υγειονομική περίθαλψη. Χρειάζεται καλύτερες υποδομές. Χρειάζονται καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας για τους απλούς ανθρώπους και προσιτή εκπαίδευση που να τους προετοιμάζει για έναν βαθύτατα αλλαγμένο χώρο εργασίας. Και για να επιτευχθούν όλα αυτά, χρειάζονται μια ισχυρή, ικανή και άξια κυβέρνηση, βασισμένη τουλάχιστον σε μια περιορισμένη πολιτική συναίνεση σχετικά με το είδος του έθνους που οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να είναι. Χωρίς τέτοια ανοικοδόμηση στο σπίτι, οποιαδήποτε προσπάθεια ανταγωνισμού στο εξωτερικό θα είναι μάταιη.

Σύνδεσμοι:
[1] https://www.state.gov/wp-content/uploads/2020/11/20-02832-Elements-of-Ch...
[2] https://www.foreignaffairs.com/articles/russian-federation/1947-07-01/so...
[3] https://www.foreignaffairs.com/articles/china/2019-08-12/sources-chinese...

Copyright © 2020 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.