Οι δημοκρατικές αξίες αποτελούν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Οι δημοκρατικές αξίες αποτελούν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα

Ο διαγωνισμός με τον αυταρχισμό απαιτεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες να κατανοήσουν τα δυνατά σημεία τους
Περίληψη: 

Μέχρι σήμερα, οι δημοκρατίες έχουν αργήσει να ανταποκριθούν στον ανταγωνισμό σε μη στρατιωτικά επίπεδα και έχουν επιτρέψει στα προβλήματα που δεν έχουν αντιμετωπιστεί εγχωρίως να διαβρώσουν τα πλεονεκτήματά τους. Οι αυταρχικοί έχουν αρπάξει την ευκαιρία.

Ο ZACK COOPER είναι ερευνητικός συνεργάτης στο American Enterprise Institute και συν-διευθυντής της Συμμαχίας για την Ασφάλεια της Δημοκρατίας (Alliance for Securing Democracy). Προηγουμένως υπηρέτησε στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ και στο Υπουργείο Άμυνας.
Η LAURA ROSENBERGER είναι διευθύντρια της Alliance for Securing Democracy και ανώτερη συνεργάτις στο German Marshall Fund of the United States. Στο παρελθόν υπηρέτησε στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ και στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Αφού κέρδισε την προεδρία, ο Τζο Μπάιντεν υποσχέθηκε να ηγηθεί «όχι με το παράδειγμα της ισχύος μας, αλλά με την ισχύ του παραδείγματός μας». Αυτή η υπόσχεση είναι σημαντική, διότι ο σημερινός ανταγωνισμός μεταξύ δημοκρατιών και αυταρχικών δυνάμεων δεν είναι παρά μια πάλη ισχύος: οι αξίες βρίσκονται στην καρδιά της. Για να επιτύχουν οι δημοκρατίες, πρέπει όχι μόνο να ενεργούν σύμφωνα με τις αξίες τους, αλλά και να κατανοήσουν ότι αυτές οι αξίες είναι το κύριο ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα και να τις χρησιμοποιήσουν ως την πηγή ισχύος που όντως είναι.

04012021-1.jpg

Πρόωρη ψηφοφορία στη Νέα Υόρκη, τον Οκτώβριο του 2020. Andrew Kelly / Reuters
-------------------------------------------------------

Ο τρέχων ανταγωνισμός μεταξύ δημοκρατιών και απολυταρχιών δεν είναι κυρίως στρατιωτικός. Αντίθετα, λαμβάνει χώρα στους πολιτικούς, οικονομικούς, τεχνολογικούς και ενημερωτικούς χώρους, όπου οι αυταρχικοί αμφισβητίες –ιδίως η Κίνα και η Ρωσία– έχουν αρπάξει την πρωτοβουλία. Αυτά τα κράτη έχουν ενισχύσει την ευχέρειά τους στο εσωτερικό τους ενώ υπονομεύουν τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις συμμαχίες στο εξωτερικό. Σε όλο τον κόσμο, η ηγεσία και οι αξίες της δημοκρατίας φαίνεται να υποχωρούν.

Ευτυχώς, οι καλά λειτουργούσες δημοκρατίες έχουν ουσιαστικά πλεονεκτήματα σε κάθε τομέα ανταγωνισμού. Είναι πιο πολιτικά ανταποκρινόμενες από τις απολυταρχίες, τόσο επειδή συμμορφώνονται με το κράτος δικαίου όσο και επειδή οι [οργανώσεις] της κοινωνίας των πολιτών βοηθούν τις κυβερνήσεις να διατηρήσουν την συγκατάθεση του λαού τους. Οικονομικά, οι δημοκρατικές κυβερνήσεις με σωστά κυβερνημένες αγορές τείνουν να προωθούν τον υγιή ανταγωνισμό και να κατευθύνουν τους πόρους αποτελεσματικά και δίκαια. Αυτός ο οικονομικός δυναμισμός, σε συνδυασμό με τις προσωπικές ελευθερίες, προσελκύει παγκόσμια ταλέντα, τα οποία προωθούν την καινοτομία στον τομέα της τεχνολογίας˙ και ο ανταγωνισμός των ιδεών προάγει δημιουργικές και παραγωγικές δημόσιες συζητήσεις στον τομέα της ενημέρωσης. Οι δημοκρατίες που διοικούνται σωστά και είναι προσεκτικές σχετικά με τον τρόπο μόχλευσης αυτών των περιουσιακών στοιχείων, θα αντιληφθούν ότι είναι διαρκούς στρατηγικής αξίας.

ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΥΤΑΡΧΙΚΩΝ

Μέχρι σήμερα, οι δημοκρατίες έχουν αργήσει να ανταποκριθούν στον ανταγωνισμό σε μη στρατιωτικά επίπεδα και έχουν επιτρέψει στα προβλήματα που δεν έχουν αντιμετωπιστεί εγχωρίως να διαβρώσουν τα πλεονεκτήματά τους. Οι αυταρχικοί έχουν αρπάξει την ευκαιρία, κινούμενοι γρήγορα για να καθορίσουν τους όρους του ανταγωνισμού και να επωφεληθούν από την ανοικτότητα των φιλελεύθερων συστημάτων. Αν θέλουν να κερδίσουν πίσω το χαμένο έδαφος, οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δημοκρατίες θα πρέπει να επανεπενδύσουν στις βασικές πηγές της δύναμής τους, αποκαλύπτοντας επίσης τις αδυναμίες των αυταρχικών τους αμφισβητών. Σε τελική ανάλυση, ο ανταγωνισμός αφορά τελικά την αναζήτηση και την χρήση πλεονεκτημάτων: οι επιτυχημένοι ανταγωνιστές παίζουν στα δυνατά τους [στοιχεία], ενώ διαχειρίζονται τις αδυναμίες τους και εμποδίζουν τους αντιπάλους τους να κάνουν το ίδιο.

Με το να υιοθετήσουν μια στρατηγική αντιστάθμισης των πρόσφατων προόδων των αυταρχικών, οι δημοκρατίες μπορούν να ανακτήσουν το προβάδισμα. Μια στρατηγική αντιστάθμισης [1] αντιμετωπίζει την ισχύ ενός αντιπάλου σε έναν τομέα στοχεύοντας τις αδυναμίες του σε άλλους τομείς. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ακολουθήσει αυτήν την ασυμμετρική προσέγγιση στο παρελθόν: στην αριθμητική ανωτερότητα του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην δεκαετία του 1950, στην στρατηγική ισοτιμία της Σοβιετικής Ένωσης στην δεκαετία του 1970, και στις πρόσφατες στρατιωτικές-τεχνολογικές καινοτομίες της Κίνας. Αυτές οι στρατηγικές αντιστάθμισης επικεντρώθηκαν στην αποκατάσταση των στρατιωτικών πλεονεκτημάτων των ΗΠΑ. Με μεγάλο μέρος του σημερινού ανταγωνισμού να λαμβάνει χώρα έξω από το πεδίο της μάχης, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται μια στρατηγική αντιστάθμισης προσαρμοσμένη σε μη στρατιωτικούς τομείς.

Οι κοινές αξίες είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα των δημοκρατιών στον σημερινό ανταγωνισμό. Στα τέλη Οκτωβρίου, δημοσιεύσαμε τα ευρήματα μιας διακομματικής ομάδας εργασίας μετά από ανάθεση από την Alliance for Securing Democracy, την οποία διευθύνουμε. Συν-προεδρευόμενη από τους Eric Edelman και Avril Haines, η ειδική ομάδα περιελάμβανε 30 κορυφαίους ειδικούς από διάφορα υπόβαθρα και απόψεις. Ήμασταν ενωμένοι, ωστόσο, στην πεποίθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δημοκρατίες πρέπει να κάνουν καλύτερη χρήση της μόχλευσης που τους προσφέρουν οι δημοκρατικές αξίες. Αυτό θα σημαίνει την σύνδεση τέτοιων αξιών με στρατηγικές για τον ανταγωνισμό με αυταρχικά κράτη. Μακροπρόθεσμα, αυτή η πρακτική θα ενισχύσει την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ ενισχύοντας την δημοκρατία στο εσωτερικό, περιορίζοντας ταυτόχρονα την διάδοση και τη νομιμοποίηση του αυταρχισμού στο εξωτερικό.