Για να «Χτίσει Ξανά Καλύτερα», ο Μπάιντεν πρέπει να διορθώσει το εμπόριο | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Για να «Χτίσει Ξανά Καλύτερα», ο Μπάιντεν πρέπει να διορθώσει το εμπόριο

Ο Τραμπ άφησε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου μια ωρολογιακή βόμβα σε αντίστροφη μέτρηση

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) έβγαλε έναν στεναγμό ανακούφισης όταν ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχασε στην προσπάθειά του να επανεκλεγεί τον Νοέμβριο. Κατά την τελευταία δεκαετία, το βασισμένο σε κανόνες εμπορικό σύστημα έπρεπε να αντιμετωπίσει τις δύο μεγαλύτερες παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις από την δεκαετία του 1930, μια πανδημία, και έναν λαϊκιστή πρόεδρο των ΗΠΑ που φαίνεται να είχε πρόθεση να καταστρέψει το σύστημα. Ανακουφισμένη επίσης σαφώς ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ξετύλιξε γρήγορα [1] ένα σχέδιο 11 σελίδων για την επανεκκίνηση της διατλαντικής εταιρικής σχέσης. Το έγγραφο ανέφερε τον ΠΟΕ τουλάχιστον οκτώ φορές.

22012021-1.jpg

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου στην Γενεύη της Ελβετίας, τον Οκτώβριο του 2020. Denis Balibouse / Reuters
------------------------------------------------------------------------

Ο πρόεδρος Joe Biden κατέστησε σαφές ότι βλέπει το εμπόριο ως «κρίσιμο πυλώνα» της εξωτερικής πολιτικής της διοίκησής του. Και μεγάλο μέρος του εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών -με τους συμμάχους, αλλά και με την Κίνα- πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ. Επομένως, ο οργανισμός πιθανότατα έχει έναν ζωτικό μακροπρόθεσμο ρόλο να παίξει. Όμως, ο Μπάιντεν θα βρει τώρα τον εμπορικό οργανισμό βυθισμένο σε πολλαπλές κρίσεις.

Το κεντρικό σύστημα επίλυσης βασικών εμπορικών διαφορών του ΠΟΕ έχει πλέον χαλάσει. Ο οργανισμός δεν κατάφερε να συνάψει συμφωνία [2] για τον περιορισμό των επιδοτήσεων που εξαντλούν την παγκόσμια αλιεία. Και η κυβέρνηση Τραμπ, οδεύοντας προς την έξοδο, άσκησε βέτο στην κατά τα άλλα συναινετική [3] επιλογή του Ngozi Okonjo-Iweala ως επόμενου γενικού διευθυντή του οργανισμού.

Σαν όλα αυτά να μην ήταν αρκετά άσχημα, η κυβέρνηση Τραμπ άφησε στην διάδοχό της μια ωρολογιακή βόμβα με τη μορφή δασμών, που επιβλήθηκαν στο όνομα της εθνικής ασφάλειας. Οι πρώτες εβδομάδες της διοίκησης του Μπάιντεν θα είναι κρίσιμες για την άρση αυτού του προβλήματος. Ωστόσο, αυτό θα σημαίνει ότι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα χρειαστεί να συμβιβαστούν για άλλα μακροχρόνια παράπονα. Εάν αποτύχει αυτή η προσπάθεια, οι ελπίδες του Μπάιντεν για αξιοποίηση της πολυμέρειας -ώστε να αντιμετωπίσει όχι μόνο την Κίνα αλλά και όλα όσα αγγίζουν το εμπόριο, συμπεριλαμβανομένου του κλίματος και της δημόσιας υγείας- κινδυνεύουν να καταρρεύσουν προτού να έχουν ποτέ μια ευκαιρία να πετύχουν.

Η ΩΡΟΛΟΓΙΑΚΗ ΒΟΜΒΑ

Από τον Μάρτιο του 2018, η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε δασμούς σε εισαγόμενο χάλυβα και αλουμίνιο αξίας σχεδόν 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ αναγνώρισαν το πρόβλημα που είχαν να αντιμετωπίσουν οι δασμοί: κινεζικές κρατικές ή επιδοτούμενες επιχειρήσεις παρήγαγαν αυτά τα μέταλλα πολύ περισσότερο από όσο που μπορούσε να απορροφήσει η εγχώρια αγορά και έτσι οι κινεζικές εξαγωγές πλημμύρισαν τις υπερπόντιες αγορές. Η κυβέρνηση Ομπάμα υπέβαλε μια διαφωνία στον ΠΟΕ κατά των επιδοτήσεων της Κίνας στο αλουμίνιο και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δημιούργησε ένα πλαίσιο για να συζητήσει πιθανές λύσεις για την φουσκωμένη αγορά χάλυβα.

Ο Τραμπ αντί γ’ αυτά προχώρησε με τους δασμούς. Βάζοντας στην άκρη την διαφωνία στον ΠΟΕ και το πλαίσιο του ΟΟΣΑ ανακούφισε την πίεση για την Κίνα ώστε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των επιδοτήσεων στην πηγή του. Εν τω μεταξύ, οι φόροι του Τραμπ έπληξαν κυρίως τις εισαγωγές από τον Καναδά, την Ιαπωνία, τις ευρωπαϊκές χώρες και άλλους συμμάχους. (Οι προηγούμενοι δασμοί των ΗΠΑ είχαν ήδη σταματήσει [4] τις περισσότερες άμεσες εισαγωγές μετάλλων από την Κίνα). Για να επιδεινώσει τα πράγματα, ο Trump είχε επιβάλει τους δασμούς χρησιμοποιώντας έκτακτες εξουσίες και έναν νόμο που χαρακτήριζε τις εισαγωγές -οι περισσότερες από τις οποίες ήταν στην πραγματικότητα από στρατιωτικούς συμμάχους των ΗΠΑ- ως απειλή για την εθνική ασφάλεια.

Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ πόνεσαν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλοι προχώρησαν σε αντίποινα κατά των εξαγωγών των ΗΠΑ και υπέβαλαν τις διαφωνίες τους στον ΠΟΕ [5] κατά των επιβαρύνσεων του Trump. Οι περισσότεροι από τους δασμούς αντιποίνων -καθώς και ο πόνος- παραμένουν. Ακόμη και το Ηνωμένο Βασίλειο, πιθανώς απελπισμένο για μια εμπορική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά το Brexit, δήλωσε πρόσφατα [6] ότι οι δασμοί του Trump «είναι αδικαιολόγητοι σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ και στοχεύουν άδικα στους κατασκευαστές χάλυβα και αλουμινίου του Ηνωμένου Βασιλείου και πρέπει να καταργηθούν. Οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι οι εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου από το Ηνωμένο Βασίλειο βλάπτουν την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ είναι ψευδής και χωρίς βάση».

Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα του Μπάιντεν είναι η επίσημη διαμάχη που ισχυρίζεται ότι οι δασμοί του Τραμπ είναι αδικαιολόγητοι σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ. Οποιαδήποτε απόφαση επί του θέματος θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφική για το σύστημα συναλλαγών. Εάν ο ΠΟΕ επιτρέψει τους δασμούς του Trump, ανοίγει ένα τεράστιο χώρο για οποιαδήποτε χώρα ώστε να δικαιολογεί τον προστατευτισμό, επικαλούμενη την εθνική ασφάλεια. Εάν αποφασίσει εναντίον τους –ένα πιθανό αποτέλεσμα, δεδομένης της απόφασης του περασμένου έτους [7] σε μια παρόμοια διαμάχη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας- οι εσωτερικές πολιτικές συνέπειες θα μπορούσαν να είναι σοβαρές για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι εντάσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου αυξάνονται, και περισσότεροι Αμερικανοί λαϊκιστές είναι έτοιμοι να ορμήσουν: οποιαδήποτε δήλωση του ΠΟΕ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να κάνουν ό, τι θέλουν για να προστατεύσουν την εθνική τους ασφάλεια θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια εξέγερση. Ήδη, τον Μάιο του 2020, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Josh Hawley του Μισσούρι εισήγαγε ένα κοινό ψήφισμα [8] που ζητούσε από το Κογκρέσο να ψηφίσει για το εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να αποσυρθούν από τον οργανισμό.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΑΣΜΟΥΣ

Μόλις έχει την ευκαιρία να ζήσει μαζί τους, ο Μπάιντεν ίσως να αποστραφεί τους δασμούς του Τραμπ επί των μετάλλων για την ίδια την φύση τους. Οι αμερικανικές εταιρείες και οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να υποφέρουν από αυτές τις επιβαρύνσεις. Ούτε ο εκφοβισμός από τον Τραμπ στο Twitter δεν μπόρεσε να εμποδίσει την Harley-Davidson να μεταφέρει την παραγωγή της στην Ταϊλάνδη [9] και να δημοσιοποιήσει [10] ότι οι πολιτικές του Τραμπ έκαναν την κατασκευή των μοτοσικλετών της [που προορίζονται] για την Ευρώπη στις Ηνωμένες Πολιτείες μη επικερδή.

Εάν δεν αλλάξει πορεία ο Μπάιντεν, οι δασμοί θα γίνουν δικοί του, και το ίδιο θα γίνει και ο επόμενος γύρος αντιποίνων: οι Βρυξέλλες έχουν προγραμματίσει [11] περισσότερους δασμούς -καλύπτοντας επιπλέον εξαγωγές αξίας 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων- για να τεθούν σε ισχύ στις 23 Μαρτίου. Ο Μπάιντεν θα κληρονομήσει επίσης τις βαθιά ανησυχητικές διαδικασίες που εισήγαγε ο Τραμπ, σύμφωνα με τις οποίες εταιρείες που πλήττονται από τους δασμούς μπορούν να παρακαλέσουν [12] την κυβέρνησή του για μια εξαίρεση. Η ad hoc ρύθμιση οδήγησε σε ισχυρισμούς περί αδικίας [13] και διαφθοράς [14] του είδους που η κυβέρνηση Biden πιθανότατα θα επιδιώξει να αποφύγει.

Και έπειτα υπάρχουν παράπλευρες επιδράσεις. Η αύξηση των τιμών των μετάλλων καθιστά την κατασκευή πιο δαπανηρή στις Ηνωμένες Πολιτείες από ό, τι αλλού για προϊόντα που κυμαίνονται από αυτοκίνητα έως πλυντήρια. Ως αποτέλεσμα, για κάθε αμερικανικό εργαζόμενο στην χαλυβουργία που επωφελείται από τους δασμούς, υπολογίζεται ότι πλήττονται περίπου 75 Αμερικανοί εργαζόμενοι στη μεταποίηση. Τα κυβερνητικά έργα υποδομών που χρησιμοποιούν μέταλλα κοστίζουν περισσότερο από όσο πριν από τους δασμούς και οι Αμερικανοί φορολογούμενοι πληρώνουν τον λογαριασμό. Επιπλέον, οι δασμοί δημιουργούν διαδοχικές [15] περαιτέρω απαιτήσεις για προστασία: εταιρείες που χρησιμοποιούν μέταλλα και πρέπει να πληρώσουν περισσότερα χρήματα για υλικά από όσα οι ξένοι ομόλογοί τους δεν μπορούν να ανταγωνιστούν, και θέλουν όλο και περισσότερο δασμούς [στοχευμένους] για την περίπτωσή τους.

Ο Μπάιντεν πρέπει να μπορεί να βοηθήσει τις βιομηχανίες χάλυβα και αλουμινίου των ΗΠΑ χωρίς δασμούς εθνικής ασφάλειας. Σχέδια για την κατασκευή υποδομών [16] εγχωρίως θα βοηθήσουν. Αλλά η διοίκηση θα πρέπει τελικά να πείσει την Ευρώπη και άλλους συμμάχους να ηγηθούν μιας νέας πολυμερούς προσπάθειας -μιας προσπάθειας που να έχει δόντια- για να θέσουν σε πειθαρχία τις επιδοτήσεις της Κίνας, την εκπληκτική έκταση των οποίων απεικονίζει ο ΟΟΣΑ σε μια έκθεσή του το 2019 [17] εστιάζοντας στην κινεζική βιομηχανία αλουμινίου.

Εκτός της κυβέρνησης Trump, κανείς δεν θέλει ο ΠΟΕ να εκδώσει μια απόφαση σχετικά με την εθνική ασφάλεια και το εμπόριο. Ωστόσο, οι χώρες χρειάζονται νομική σαφήνεια σχετικά με το πού μπορούν να χαράξουν την γραμμή μεταξύ των δύο: δείτε, για παράδειγμα, τους πρόσφατους ελέγχους των εξαγωγών των ΗΠΑ που εμποδίζουν τις πωλήσεις ημιαγωγών στην Huawei ή τις απειλές της Ιαπωνίας να περιορίσει τις εξαγωγές χημικών στη Νότια Κορέα. Η επίλυση τέτοιων ζητημάτων, ωστόσο, θα απαιτήσει διαπραγματεύσεις -όχι δικαστικές διαδικασίες.

ΕΝΑΣ ΧΑΛΑΣΜΕΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

Ο Τραμπ μπέρδεψε τον ΠΟΕ με το να σταματήσει τον τρόπο επίλυσης των διαφορών του οργανισμού και παραλείποντας να τον αντικαταστήσει με οτιδήποτε άλλο. Η άρνησή του να διορίσει νέους δικαστές στο δευτεροβάθμιο όργανό του -την οντότητα που εκδικάζει το δεύτερο στάδιο προσφυγής της επίσημης διαδικασίας- έχει καταργήσει την ικανότητα του ΠΟΕ να μειώνει τις εμπορικές εντάσεις. Οι χώρες μπορούν ακόμη να ζητήσουν από τον ΠΟΕ να εκδώσει πολιτικά επιζήμιες νομικές αποφάσεις πρώτου σταδίου, όπως αυτή που ισχύει για τους δασμούς εθνικής ασφάλειας του Τραμπ, αλλά δεν υπάρχει πλέον συμφωνία για το τι θα συμβεί μετά από αυτό. Και οι δύο πλευρές μπορούν τώρα να ασκήσουν έφεση σε ένα πρώτο στάδιο απόφασης προχωρώντας προς το τίποτα και να σταματήσουν την διαδικασία χωρίς νομική απόφαση. Η ΕΕ έφτιαξε μια προσωρινή λύση με έναν προσωρινό μηχανισμό προσφυγών, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες και τα περισσότερα μέλη του ΠΟΕ αρνήθηκαν να εγγραφούν.

Οι Αμερικανοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πριν από τον Τραμπ χρησιμοποίησαν την επίλυση διαφορών του ΠΟΕ ως ουσιαστικό εργαλείο για το άνοιγμα ξένων αγορών και την ήσυχη διαχείριση τριβών που διαφορετικά θα μπορούσαν να κλιμακωθούν σε εμπορικούς πολέμους. Ωστόσο, η κυβέρνηση του Μπάιντεν δεν μπορεί τώρα να επιστρέψει απλά στην χρήση της επίλυσης διαφορών, όπως στις ημέρες πριν τον Τραμπ. Κατ’ αρχήν, ο Τραμπ άφησε το συρτάρι των αμερικανικών επιθετικών υποθέσεων άδειο. Οι διαφορές που ξεκινούν σήμερα στην καλύτερη περίπτωση δεν θα επιλυθούν παρά μέχρι αργά στην πρώτη θητεία της νέας διοίκησης. Αν και είναι συστημικά σημαντικός μηχανισμός, η αξία του για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι κυρίως μακροπρόθεσμη.

Αλλά το πιο σημαντικό, το δευτεροβάθμιο όργανο δημιούργησε μερικά ακριβώς από τα προβλήματα που βοήθησαν να κινητοποιηθούν οι ενέργειες του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένων των δασμών για την εθνική ασφάλεια. Επί δεκαετίες, οι νομικές αποφάσεις του ΠΟΕ εμπόδισαν τις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιούν άλλους, πιο αποδεκτούς δασμούς [18], γνωστούς ως εμπορικές θεραπείες (trade remedies), σε προϊόντα όπως ο χάλυβας. Ανώτεροι αξιωματούχοι στις δύο διοικήσεις που προηγήθηκαν του Τραμπ επισήμαναν επανειλημμένα [19] τα προβλήματα με αυτές τις αποφάσεις. Η διοίκηση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα απέρριψε ακόμη και [20] έναν υποψήφιο της Νότιας Κορέας για το Εφετείο [του ΠΟΕ] το 2016 για να δείξει την δυσαρέσκειά της σε αυτό το ζήτημα. Όταν τίποτα δεν άλλαξε, ο Τραμπ επέλεξε την πυρηνική επιλογή: εάν το Εφετείο πίστευε ότι η αμερικανική χρήση των νόμων αντιντάμπινγκ, των αντισταθμιστικών δασμών, και των διασφαλίσεων ήταν κακή, ας δοκιμάσει αντ' αυτών έναν δασμό εθνικής ασφάλειας.

Η διοίκηση του Μπάιντεν δεν μπορεί απλώς να κουκουλώσει τις μακροχρόνιες αμερικανικές διαφορές με την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλους σημαντικούς παράγοντες σχετικά με την επιτρεπόμενη χρήση εμπορικών θεραπειών. Απαιτείται πιο ουσιαστική αλλαγή στους κανόνες για αυτά τα είδη δασμών και μια τέτοια αλλαγή θα απαιτήσει από κάθε πλευρά να κάνει σοβαρούς συμβιβασμούς. Εάν τα άλλα βασικά μέλη του ΠΟΕ δεν παρουσιάσουν σημάδια προθυμίας να ξεκινήσουν αυτήν την διαπραγμάτευση, η διοίκηση του Μπάιντεν ενδέχεται να χάσει γρήγορα το ενδιαφέρον της και η επιδιόρθωση της επίλυσης διαφορών του ΠΟΕ μπορεί να βγει από την λίστα του για το τι πρέπει να κάνει.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΑΞΙΖΕΙ

Η απόρριψη των διαφωνιών στον ΠΟΕ σχετικά με τους δασμούς εθνικής ασφάλειας του Τραμπ και η αποκατάσταση ενός λειτουργικού συστήματος επίλυσης διαφορών ενδέχεται να μην προσφέρουν άμεσά πολιτικά κέρδη στον Μπάιντεν. Αλλά με την διάσωση του ΠΟΕ ως σημαντικού πολυμερούς οχήματος για τις προτεραιότητες των ΗΠΑ, αυτές οι δράσεις θα είναι κρίσιμες για την απόλυτη επιτυχία της ατζέντας του νέου προέδρου για το εμπόριο και την εξωτερική πολιτική.

Τα πιο πιεστικά διεθνή προβλήματα που βρίσκονται μπροστά στη νέα διοίκηση απαιτούν παγκόσμιες λύσεις. Η λήψη εμβολίων, θεραπευτικών μέσων, και ιατρικών προμηθειών σε έναν κόσμο που πάσχει από την πανδημία COVID-19 -έναν κόσμο στον οποίο οι περισσότερες χώρες δεν μπορούν να παράγουν αυτά τα είδη σε μεγάλη κλίμακα αρκετά γρήγορα- απαιτεί ανοιχτό εμπόριο. Το σταμάτημα της κλιματικής αλλαγής θα απαιτήσει πιθανώς μια κοινοτική προσέγγιση στους φόρους στον άνθρακα που προσαρμόζονται ανάλογα την κάθε χώρα. Οι ανησυχίες σχετικά με την ιδιωτικότητα, την ασφάλεια δεδομένων, τον ανταγωνισμό, ακόμη και την φορολογία στον ψηφιακό χώρο απαιτούν επίσης μια κοινή προσέγγιση. Και για να αντιμετωπίσουν πραγματικά οι ΗΠΑ την άνοδο της Κίνας, θα πρέπει να επιστρέψουν στην ίδια πλευρά με τους συμμάχους τους, ειδικά στο εμπόριο.

Ο πρόεδρος Μπάιντεν μπορεί τελικά να θέλει να ανοικοδομήσει τον ΠΟΕ καλύτερα. Αλλά πριν μπορέσει να το κάνει αυτό, θα πρέπει να μεσιτεύσει συμβιβασμούς για να αποτρέψει τα πράγματα από το να γίνουν χειρότερα.

Σύνδεσμοι:
[1] https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/3a5bf913-45af-1...
[2] https://www.reuters.com/article/uk-trade-wto-fish/delegates-gloomy-as-fi...
[3] https://www.wto.org/english/news_e/news20_e/dgsel_28oct20_e.htm
[4] https://www.piie.com/blogs/trade-and-investment-policy-watch/trumps-stee...
[5] https://www.wto.org/english/tratop_e/dispu_e/cases_e/ds548_e.htm
[6] https://www.gov.uk/government/news/uk-announces-new-approach-on-us-tariffs
[7] https://www.reuters.com/article/us-russia-ukraine-wto-ruling/russias-wto...
[8] https://foreignpolicy.com/2020/05/28/trade-deal-wto-trump/
[9] https://www.bloomberg.com/news/articles/2019-07-23/harley-lowers-profit-...
[10] https://www.sec.gov/Archives/edgar/data/793952/000079395218000038/a8-kit...
[11] http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2018/may/tradoc_156909.pdf
[12] https://www.theatlantic.com/ideas/archive/2019/09/trump-trade-war-muted/...
[13] http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2018/may/tradoc_156909.pdf
[14] https://www.oig.doc.gov/Pages/Management-Alert-Certain-Communications-by...
[15] https://www.piie.com/blogs/trade-and-investment-policy-watch/trumps-stee...
[16] https://buildbackbetter.gov/priorities/economic-recovery/
[17] https://www.oecd-ilibrary.org/trade/measuring-distortions-in-internation...
[18] https://www.piie.com/blogs/trade-and-investment-policy-watch/why-did-tru...
[19] https://www.piie.com/publications/working-papers/why-trump-shot-sheriffs...
[20] https://www.politico.com/tipsheets/morning-trade/2016/05/us-stands-alone...

Copyright © 2021 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/united-states/2021-01-21/build-b...

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στην διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στην διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr και στο linkedin στην διεύθυνση https://www.linkedin.com/company/foreign-affairs-the-hellenic-edition