![](/sites/default/themes/sitetheme/images/icons/fa-secure-icon.png)
Ο Μπάιντεν πήρε την σωστή απόφαση για το Αφγανιστάν
Τα 20 χρόνια της μαχητικής εμπλοκής των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν δεν επέφεραν μια στρατιωτική λύση εκεί, και δέκα ακόμη χρόνια είναι απίθανο να το κάνουν. Η Ουάσινγκτον δεν πρέπει να είναι αυταπάτες. Όσοι επικρίνουν τώρα την απόφαση του Προέδρου να αποχωρήσει θα ρωτούσαν σε αντίθετη περίπτωση γιατί επέλεξε να παραμείνει.
Ο P. MICHAEL McKINLEY είναι πρώην πρέσβυς των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, την Βραζιλία, την Κολομβία και το Περού και πρώην ανώτερος σύμβουλος του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ.
- previous-disabled
- Page 1of 4
- next
Η απόφαση απόσυρσης του αμερικανικού στρατού από το Αφγανιστάν θα μπορούσε να είχε ληφθεί χρόνια πριν ή χρόνια μετά: δεν θα υπήρχε ποτέ η τέλεια στιγμή, αλλά ήρθε η ώρα και ο πρόεδρος Joe Biden έκανε μια δύσκολη αλλά σωστή επιλογή την εποχή των ιστορικών μεταβολών στην παγκόσμια γεωπολιτική πραγματικότητα.
Από το 2001, διαδοχικές αμερικανικές διοικήσεις έχουν ασκήσει εξωτερική πολιτική μέσω του πρίσματος και της προτεραιότητας των πολέμων στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και του παγκόσμιου «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Ενώ η προσοχή της Ουάσινγκτον ήταν στραμμένη σε αυτές τις ανησυχίες, η Κίνα εμφανίστηκε ως παγκόσμιος «στρατηγικός ανταγωνιστής» και η Ρωσία ανταγωνίστηκε για επιρροή την Ανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατεύθυναν περισσότερη ενέργεια στο να αναπτύξουν μια «εκτός περιοχής» [1] ΝΑΤΟ [2] εμπλοκή στο Αφγανιστάν και τη Μέση Ανατολή παρά στο να αντιμετωπίσουν τις ανησυχίες που απασχολούσαν τους εταίρους τους στην Ευρώπη. Και καθώς ο κόσμος υπέστη βαθιές οικονομικές και κοινωνικές μεταμορφώσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες ξόδεψαν περισσότερα από 3 τρισεκατομμύρια δολάρια [3] και έστειλαν περισσότερα από δύο εκατομμύρια [4] νέους Αμερικανούς για να πολεμήσουν και να πεθάνουν σε αυτές τις συγκρούσεις, ενώ απέτυχαν να επενδύσουν στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας, τις υποδομές και τα συστήματα υγείας και εκπαίδευσης των ΗΠΑ.
Ένα ελικόπτερο Chinook πετά πάνω από την επαρχία Zabul, στο Αφγανιστάν, τον Αύγουστο του 2004. Teun Voeten/Panos Pictures/Redux
--------------------------------------------------------
Ωστόσο, εάν η πλημμύρα των άρθρων τους τελευταίους δύο μήνες και οι αντιδράσεις [5] στην ανακοίνωση του προέδρου αποτελούν οποιαδήποτε ένδειξη, μεγάλο μέρος της Ουάσινγκτον εξακολουθεί να βλέπει το Αφγανιστάν ως κεντρικό στοιχείο των συμφερόντων εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ. Δεν είναι. Υπάρχει επίσης η ενοχή ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ηθική ευθύνη [6] να παραμείνουν στο Αφγανιστάν -μια ιδέα που παραβλέπει τις τεράστιες θυσίες που έχουν ήδη κάνει οι Αμερικανοί τα τελευταία 20 χρόνια. Πάρα πολύ μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου αντιστέκεται στο να αποδεχθεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν φτάσει στα όρια του τι μπορούν να επιτύχουν στρατιωτικά.
Οι υπερασπιστές της συνεχιζόμενης στρατιωτικής δέσμευσης των ΗΠΑ σπάνια υπολογίζουν το πόσο έχει αλλάξει το διεθνές περιβάλλον και η θέση του Αφγανιστάν σε αυτό, από την έναρξη της σύγκρουσης. Τα επιχειρήματά τους έχουν παλιώσει.
ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ
Εάν, όπως υποστηρίζουν πολλοί [7], οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να παραμείνουν στο Αφγανιστάν επ' αόριστον για να αποτρέψουν την πραγματοποίηση άλλης μιας 11ης Σεπτεμβρίου, τότε είναι λογικό να ρωτήσουμε γιατί δεν αυξάνουμε την παρουσία μας σε άλλους «ανεμπόδιστους» χώρους: το Σαχέλ, η Σομαλία, και το Ιράκ είναι πολύ πιο κοντά στις Ηνωμένες Πολιτείες, και τα παρακλάδια της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους (ή ISIS) σε αυτά τα μέρη είναι σημαντικά πιο ισχυρά από τους εναπομείναντες τρομοκράτες στο Αφγανιστάν. Στην πραγματικότητα, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάφεραν να μειώσουν σημαντικά [8] την άμεση τρομοκρατική απειλή από το Αφγανιστάν, που ήταν η αρχική λογική της εμπλοκής [των ΗΠΑ εκεί].
Εάν το επιχείρημα είναι ότι οι αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας εξακολουθούν να μην είναι ικανές [9] να συγκρατήσουν τους Ταλιμπάν μετά από 20 χρόνια και επένδυσης περίπου 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων [10] στην ανάπτυξή τους, δεν θα έπρεπε το ερώτημα να είναι γιατί δεν καταστάθηκαν [ικανές]; Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να διατηρήσουν την σημαντική δέσμευσή τους στο να χρηματοδοτούν τις ένοπλες δυνάμεις του Αφγανιστάν. Αυτό που δεν συνεπάγεται είναι ότι οι Αμερικανοί στρατιώτες πρέπει να συνεχίσουν να είναι οι εγγυητές της ασφάλειας της χώρας, με κόστος για τις Ηνωμένες Πολιτείες επιπλέον δισεκατομμύρια κάθε χρόνο και αμερικανικές ζωές.
Ίσως αντ΄ αυτού το επιχείρημα να είναι ότι μια αμερικανική στρατιωτική παρουσία είναι απαραίτητη για την υποστήριξη [11] μιας διαδικασίας συμφιλίωσης στο Αφγανιστάν. Αλλά τότε τίθεται το ερώτημα γιατί, μετά από 20 χρόνια, οι πολιτικοί ηγέτες του Αφγανιστάν δεν μπορούν ακόμη να βρουν κοινό έδαφος για να ενωθούν ενάντια στους Ταλιμπάν, μια δύναμη που οι περισσότεροι Αφγανοί μισούν. Μια αέναη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ δεν θα φέρει αυτήν την ενότητα [12] εάν, σε αυτήν την υπαρξιακή στιγμή, και έναν χρόνο αφότου οι ΗΠΑ σηματοδότησαν ότι θα φύγουν το 2021, η Καμπούλ εξακολουθεί να είναι γεμάτη πολιτικές διαφορές. Οι Αφγανοί θα αποφασίσουν τι θα κάνουν, με ή χωρίς αμερικανική παρουσία στρατευμάτων.
Τέλος, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν την υποχρέωση να προστατεύουν τα κοινωνικά και δημοκρατικά κέρδη του Αφγανιστάν. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη επενδύσει περισσότερα από 40 δισεκατομμύρια δολάρια [13] σε αναπτυξιακή βοήθεια στο Αφγανιστάν, επιπλέον των 800 δισεκατομμυρίων δολαρίων που δαπανήθηκαν για την στήριξη της στρατιωτικής προσπάθειας των ΗΠΑ στην σύγκρουση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να αναλάβουν δεσμεύσεις για την οικοδόμηση έθνους και ανθρωπιστικές δεσμεύσεις σε αυτήν την κλίμακα σε άλλα μέρη του κόσμου, πολύ πιο κοντά στις Ηνωμένες Πολιτείες -αλλά δεν το κάνουν, επειδή τέτοιες επενδύσεις δεν είναι βιώσιμες μακροπρόθεσμα. Η αναπτυξιακή βοήθεια στο Αφγανιστάν μπορεί να συνεχιστεί, αλλά με καλύτερη διαχείριση για την πρόληψη της απάτης, της σπατάλης, και της κακής διαχείρισης που έχουν κοστίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες περισσότερα από 19 δισεκατομμύρια δολάρια [14] από το 2009.
Η ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ
- previous-disabled
- Page 1of 4
- next