Γιατί αποτυγχάνουν οι Συμφωνίες του Αβραάμ | Foreign Affairs - Hellenic Edition
Secure Connection

Γιατί αποτυγχάνουν οι Συμφωνίες του Αβραάμ

Ο παραγκωνισμός των Παλαιστινίων αποτελεί συνταγή για βία, όχι για ειρήνη

Στις 15 Σεπτεμβρίου 2020, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στάθηκε στο μπαλκόνι του Λευκού Οίκου με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Βενιαμίν Νετανιάχου, και τους υπουργούς Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ) και του Μπαχρέιν για να κάνει τα αποκαλυπτήρια ενός από τα χαρακτηριστικά επιτεύγματα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησής του: τις Συμφωνίες του Αβραάμ (Abraham Accords). Ο Τραμπ δήλωσε ότι το σύμφωνο, μέσω του οποίου το Μπαχρέιν και τα ΗΑΕ έγιναν τα δύο πρώτα κράτη του [Περσικού] Κόλπου που αναγνώρισαν το Ισραήλ, σηματοδότησε «την αυγή μιας νέας Μέσης Ανατολής». Από τότε, το Σουδάν και το Μαρόκο έχουν επίσης εξομαλύνει τις σχέσεις τους με το Ισραήλ, και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπέγραψαν εμπορική συμφωνία με την χώρα. Αυτή η διάσπαση της αραβικής ενότητας ήταν αξιοσημείωτη, δεδομένης της επί μακρόν δέσμευσης του αραβικού κόσμου να παρακρατήσει την πολιτική αναγνώριση έως ότου το Ισραήλ συμφωνήσει να τερματίσει την στρατιωτική του κατοχή σε αραβική γη και να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο.

13062022-1.jpg

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, φιλοξενεί τους ηγέτες για την τελετή της υπογραφής των Συμφωνιών του Αβραάμ στον Λευκό Οίκο, τον Σεπτέμβριο του 2020. Tom Brenner / Reuters
-------------------------------------------

Για να εμβαθύνει τους δεσμούς που εγκαινιάστηκαν με τις Συμφωνίες, το Ισραήλ φιλοξένησε μια σύνοδο κορυφής τον Μάρτιο, στην οποία συγκεντρώθηκαν εκπρόσωποι του Μπαχρέιν, της Αιγύπτου, του Μαρόκου, των ΗΑΕ, και των Ηνωμένων Πολιτειών. Στην συνάντηση, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, υπενθύμισε στους παρευρισκόμενους ότι η αραβική ομαλοποίηση δεν αποτελεί υποκατάστατο μιας πολιτικής λύσης μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων. Αλλά παρόλο που [και] άλλοι αναφέρθηκαν στην ισραηλινο-παλαιστινιακή ειρήνη στις προετοιμασμένες δηλώσεις τους, ετούτο το θέμα δεν βρισκόταν στην ατζέντα. Οι Παλαιστίνιοι δεν ήταν καν προσκεκλημένοι στην συγκέντρωση. Και η Ιορδανία και η Σαουδική Αραβία -δύο παίκτες που θα ήταν ζωτικής σημασίας στην διαμεσολάβηση για μια λύση δύο κρατών- ήταν εμφανώς απούσες.

Όταν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπέγραψαν τις Συμφωνίες του Αβραάμ, ο πρεσβευτής της χώρας στις Ηνωμένες Πολιτείες, Yousef al-Otaiba, δήλωσε ότι το «πιο άμεσο και σημαντικό αποτέλεσμα» της συμφωνίας ήταν η υπόσχεση του Ισραήλ να αναστείλει την προγραμματισμένη προσάρτηση της παλαιστινιακής γης και να επιδιώξει μια ειρηνευτική συμφωνία κατόπιν διαπραγμάτευσης. Ωστόσο, η de facto προσάρτηση συνεχίζεται ακατάπαυστα και οι Ισραηλινοί ηγέτες έχουν σχεδόν αποκηρύξει τις συνομιλίες με τους Παλαιστίνιους. Η αλήθεια είναι ότι οι Συμφωνίες δεν έχουν προωθήσει την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, διότι ο στόχος του Ισραήλ με την υπογραφή των Συμφωνιών ήταν να ανακατευθύνει την παγκόσμια προσοχή μακριά από την στρατιωτική του κατοχή και όχι να την τερματίσει. Χωρίς την διεθνή εμπλοκή, ο εκτοπισμός των Παλαιστινίων και οι αρπαγές γης από το Ισραήλ θα συνεχιστούν. Δείτε πώς, στις αρχές Μαΐου, το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ έκρινε ότι οκτώ χωριά στην Δυτική Όχθη μπορούν να ισοπεδωθούν και εκατοντάδες κάτοικοί τους να εκδιωχθούν, ώστε ο ισραηλινός στρατός να μπορέσει να χρησιμοποιήσει την περιοχή ως ζώνη πυρών.

Η καθημερινή βία που είναι η στρατιωτική κατοχή από το Ισραήλ λαμβάνει χώρα σε μεγάλο βαθμό χωρίς διεθνή κατακραυγή. Το ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επέκριναν την ισραηλινή αστυνομία για την επίθεση σε πενθούντες στην κηδεία της Παλαιστινιο-αμερικανίδας δημοσιογράφου Shireen Abu Aqleh —η οποία πιθανώς σκοτώθηκε από στοχευμένη ισραηλινή επίθεση ενώ έκανε ρεπορτάζ στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, σύμφωνα με αναφορές του [πρακτορείου] Associated Press και του [τηλεοπτικού σταθμού] CNN— είναι η εξαίρεση που αποδεικνύει τον κανόνα. Αν οι δύο τελευταίοι μήνες αποτελούν προάγγελο, τότε το σκηνικό έχει στηθεί για να γίνει η κατάσταση στις κατεχόμενες περιοχές όλο και πιο ασταθής. Οι Παλαιστίνιοι θα αρνηθούν την επ' αόριστον αναβολή των βασικών δικαιωμάτων τους.

ΛΕΥΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ

Οι Συμφωνίες του Αβραάμ έχουν επιτρέψει σε έναν αυξανόμενο αριθμό αραβικών κρατών να συνεργαστούν ανοιχτά με το Ισραήλ σε θέματα ασφάλειας και οικονομίας -χωρίς να απαιτείται από το Ισραήλ, ως αντάλλαγμα, να σταματήσει να οικοδομεί οικισμούς. Υπό την κυβέρνηση Τραμπ, εγκρίθηκαν προς κατασκευή δυόμισι φορές περισσότερες οικιστικές μονάδες στην Δυτική Όχθη από όσες [είχαν εγκριθεί] κατά την δεύτερη θητεία της κυβέρνησης Ομπάμα. Οι εργασίες σε οδικά συστήματα και υποδομές αναμένεται να εξυπηρετήσουν επιπλέον ένα εκατομμύριο εποίκους, σύμφωνα με το ισραηλινό παρατηρητήριο Peace Now [1].

Η έκρηξη του εποικισμού είναι το φυσικό αποτέλεσμα του σχεδίου του Τραμπ «Ειρήνη για την Ευημερία» (Peace To Prosperity), μιας πρότασης για μια ισραηλινο-παλαιστινιακή διευθέτηση που προηγήθηκε των Συμφωνιών του Αβραάμ. Το σχέδιο, που αναπτύχθηκε σε στενή συνεργασία με την δεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ, πρόσφερε έναν οδικό χάρτη για το πώς το Ισραήλ θα μπορούσε να διατηρήσει τον μόνιμο έλεγχο στην Δυτική Όχθη. Αυτό που ο Τραμπ αποκάλεσε «συμφωνία του αιώνα» θα είχε επιλύσει όλα τα ζητήματα τελικού καθεστώτος μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων προς όφελος του Ισραήλ: το Ισραήλ θα είχε κυριαρχία στην Δυτική Όχθη, κανένας Παλαιστίνιος πρόσφυγας δεν θα επιτρεπόταν να επιστρέψει στην πατρίδα του, ακόμη και οι Ισραηλινοί οικισμοί που θα κατέληγαν εντός των συνόρων του νέου παλαιστινιακού κράτους θα παρέμεναν υπό τον ισραηλινό έλεγχο και το Ισραήλ θα είχε ολόκληρη την Ιερουσαλήμ ως αποκλειστική του πρωτεύουσα, εκτός από ελάχιστες πυκνοκατοικημένες παλαιστινιακές περιοχές. Τα περιφερειακά έργα που οραματιζόταν το σχέδιο θα επέτρεπαν κυριολεκτικά στο Ισραήλ να διασχίσει με μπουλντόζες την διεθνώς αναγνωρισμένη πράσινη γραμμή που το χωρίζει από τα κατεχόμενα εδάφη, ώστε να δημιουργήσει ένα «Μεγαλύτερο Ισραήλ», [το οποίο θα ήταν] ενισχυμένο από, χρηματοδοτούμενα από δωρητές, καλώδια τηλεπικοινωνιών, αγωγούς φυσικού αερίου, τουριστικές διαδρομές, και μεταφορικά δίκτυα.

Όταν, όπως ήταν αναμενόμενο, οι Παλαιστίνιοι αρνήθηκαν να ζήσουν χωρίς πολιτικά ή κοινωνικά δικαιώματα υπό τη μόνιμη υποταγή στο Ισραήλ, οι Συμφωνίες του Αβραάμ άνοιξαν μια πολιτική «πίσω πόρτα» για να εφαρμοστεί το σχέδιο χωρίς την παλαιστινιακή συναίνεση. Το σύμφωνο ενθάρρυνε επίσης τους υπερεθνικιστές του Ισραήλ, ιδιαίτερα στην Ιερουσαλήμ. Παλαιστίνιοι και ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας έχουν επανειλημμένα συγκρουστεί στο τέμενος al Aqsa, στην πλατεία των Τεμενών, το οποίο διοικείται από ένα ισλαμικό καταπίστευμα που διαχειρίζεται η Ιορδανία˙ η status quo πολιτική ήταν, στην ουσία, «οι Μουσουλμάνοι προσεύχονται, οι μη Μουσουλμάνοι επισκέπτονται». Όλο και περισσότερο, ωστόσο, οι Εβραίοι προσεύχονται ανοιχτά εκεί. Οι Χριστιανοί της Ιερουσαλήμ δεν απολαμβάνουν ασυλία από την επιθετικότητα των οργανώσεων Ισραηλινών εποίκων: με δικαστικές εντολές ανά χείρας, έποικοι έχουν παρενοχλήσει Χριστιανούς και έχουν εμποδίσει ατιμώρητα την πρόσβασή τους σε ιερές τοποθεσίες, και το Ισραήλ έχει θέσει όρια στην παρουσία των Παλαιστινίων Χριστιανών στις λειτουργίες του Πάσχα στην Εκκλησία του Παναγίου Τάφου.

Δεν φαίνεται να υπάρχει ενδιαφέρον για ειρήνευση μεταξύ της ηγεσίας του Ισραήλ. Ενώ ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Ναφτάλι Μπένετ, έχει εκφράσει ότι είναι ανοικτός στο να δώσει περισσότερες άδειες σε Παλαιστίνιους για να εργαστούν στο Ισραήλ και σε ορισμένες από τις συζύγους τους να διαμείνουν νόμιμα στην Δυτική Όχθη, έχει απορρίψει την ιδέα των συνομιλιών με τους Παλαιστίνιους. Όμως, όπως δήλωσε ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Μπένι Γκαντζ, τον Φεβρουάριο, οι Παλαιστίνιοι δεν πρέπει να περιμένουν ένα πλήρες κράτος ως αποτέλεσμα, ακόμη και εάν συνεχιστούν οι ειρηνευτικές συνομιλίες.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν υποδηλώνουν την έναρξη μιας ιντιφάντα που θα θυμίζει εκείνη που ξεκίνησε το 2000, όταν οι ισραηλινο-παλαιστινιακές διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν και ο Αριέλ Σαρόν επισκέφθηκε το συγκρότημα του τεμένους al Aqsa, στην προεκλογική εκστρατεία του για την ισραηλινή πρωθυπουργία. Τον περασμένο Δεκέμβριο, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (Israel Defense Forces) παραδέχτηκαν την «πυροβολήστε στο ψαχνό» [2] (shoot to kill) πολιτική τους για τους Παλαιστίνιους που πετούν πέτρες και άλλους που δεν αποτελούν άμεση απειλή. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι σχεδόν 50 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί μεταξύ του Ιανουαρίου και του Μαρτίου, μια πενταπλάσια αύξηση σε σχέση με την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους. Ένοπλοι Παλαιστίνιοι -τόσο πολίτες του Ισραήλ όσο και κάτοικοι της Δυτικής Όχθης- έχουν σκοτώσει 18 ανθρώπους εντός του Ισραήλ, όπου οι Ισραηλινοί είχαν μια αίσθηση ασφάλειας. Οι ισραηλινές επιχειρήσεις έρευνας και σύλληψης και οι πυροβολισμοί στα σημεία ελέγχου έχουν οδηγήσει σε αυξανόμενους θανάτους Παλαιστινίων. Μεταξύ των θυμάτων βρισκόταν η Ghada Sabateen, μια άοπλη, μερικώς τυφλή 47χρονη δασκάλα και μητέρα έξι παιδιών. Εν μέσω αυτής της κλιμάκωσης, ο Μπένετ έχει δώσει εντολή στους Ισραηλινούς να φέρουν όπλα και ο ηγέτης της Χαμάς, Yahya Sinwar, απειλεί να αναβιώσει τις επιθέσεις αυτοκτονίας. Όλα τα σημάδια δείχνουν ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει.

ΕΙΔΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΜΠΑΪΝΤΕΝ

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, έχει δηλώσει την σθεναρή υποστήριξή του τόσο για την λύση των δύο κρατών όσο και για τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Ωστόσο, έχει αφήσει σε ισχύ τις πολιτικές του προκατόχου του, που αντιμετωπίζουν τους οικισμούς στην Δυτική Όχθη ως μέρος του κυρίαρχου εδάφους του Ισραήλ. Στο ένα θέμα της πολιτικής ατζέντας από την εποχή του Τραμπ που η κυβέρνηση Μπάιντεν ανυπομονεί να αποσύρει -το κλείσιμο του προξενείου των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, που κάποτε χρησίμευε ως η de facto πρεσβεία για τους Παλαιστίνιους- το Ισραήλ αρνείται να συνεργαστεί. (Το πρώην προξενείο ενσωματώθηκε στην πρεσβεία των ΗΠΑ στο Ισραήλ λίγο καιρό αφότου ο Τραμπ κήρυξε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και μετέφερε την πρεσβεία εκεί).

Απτόητη, η κυβέρνηση Μπάιντεν προτεραιοποιεί έναν νομοθετικό μηχανισμό της εποχής Τραμπ για να ενισχύσει τις συμφωνίες που ίσως νομιμοποιήσουν τους παράνομους εποικισμούς. Τον Δεκέμβριο του 2020, το Κογκρέσο ψήφισε τον Νόμο της Nita Lowey περί της Συνεργασίας για την Ειρήνη στη Μέση Ανατολή (Nita Lowey Middle East Partnership for Peace Act, MEPPA) για να κατευθύνει την χρηματοδότηση των ΗΠΑ σε κοινά επενδυτικά έργα μεταξύ των Ισραηλινών, των Παλαιστινίων, και των περιφερειακών ενδιαφερομένων. Σε μια εξόφθαλμη παράλειψη, ο MEPPA δεν περιέχει προστασίες για να εμποδίσει τους εποίκους να επωφεληθούν από το ταμείο. Στην πραγματικότητα, ένας αξιωματούχος της Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ (U.S. Agency for International Development, USAID), ο οποίος μίλησε στην [ιστοσελίδα] Jewish Insider τον Απρίλιο του 2022 υπό τον όρο της ανωνυμίας, ανέφερε ότι τα έργα που αφορούν εποίκους δεν θα αποκλειστούν από τη μελέτη εφόσον υποστηρίζουν την λύση των δύο κρατών. Μολονότι είναι πιθανό κάποιοι έποικοι να υποστηρίζουν μια λύση δύο κρατών, είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος πώς θα έμοιαζε μια λυδία λίθος.

Παρά αυτές τις ανησυχίες, το, ελεγχόμενο από τους Δημοκρατικούς, Κογκρέσο ψήφισε τον Νόμο περί Ομαλοποίησης των Σχέσεων με το Ισραήλ (Israel Relations Normalization Act), ο οποίος απαιτεί από το Υπουργείο Εξωτερικών να μοχλεύσει την ισχύ και τους πόρους των ΗΠΑ για να επεκτείνει και να εμβαθύνει τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Το να εξουσιοδοτείται η προώθηση της επιρροής των ΗΠΑ στην υπηρεσία μιας ξένης κυβέρνησης δεν είναι ποτέ καλή πολιτική. Είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνη όταν ένας όλο και μεγαλύτερος κατάλογος επιφανών νομικών εμπειρογνωμόνων και ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένης μιας ανάλυσης του Φεβρουαρίου του 2022, από την Διεθνή Διάσκεψη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (International Human Rights Clinic) της Νομικής Σχολής του [πανεπιστημίου] Χάρβαρντ (Harvard Law School), έχει προσδιορίσει ότι η μεταχείριση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ στα κατεχόμενη εδάφη της Δυτικής Όχθης ισοδυναμεί με απαρτχάιντ. Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να ανησυχεί για τις ηθικές και νομικές συνέπειες του να είναι τόσο στενά αφοσιωμένη στις ενέργειες του Ισραήλ στα κατεχόμενα εδάφη, ιδιαίτερα καθώς εξετάζει το ενδεχόμενο να υποστηρίξει μια υπόθεση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία. Η διεθνής θέση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν εξυπηρετείται όταν οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ υποστηρίζουν την λογοδοσία για τις ρωσικές θηριωδίες, ενώ παράλληλα συμβάλλουν στην αποτροπή της λογοδοσίας για αδικήματα που διαπράττονται από το Ισραήλ.

ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ QUID PRO QUO

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρόσφεραν πολλά για να παρακινήσουν τα αραβικά κράτη να υπογράψουν τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Τα ΗΑΕ, ένα αυταρχικό καθεστώς με προβληματικό ιστορικό στα ανθρώπινα δικαιώματα, έλαβε μια υπόσχεση για προηγμένα οπλικά συστήματα. Το Σουδάν αφαιρέθηκε από την λίστα του Υπουργείου Εξωτερικού με τα κράτη-υποστηρικτές της τρομοκρατίας. Το Μαρόκο μπόρεσε να αποκτήσει την αμερικανική αναγνώριση της κυριαρχίας του στην Δυτική Σαχάρα, ένα έδαφος που η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει ως κατεχόμενο και που ο λαός των Sahrawi αξιώνει ως δικό του.

Αυτές οι ενέργειες δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ ούτε εξυπηρετούν την υπόθεση της ειρήνης. Το να ρίχνουν περισσότερα όπλα σε μια περιοχή που λαμβάνει ήδη σχεδόν τις μισές μεταφορές των ΗΠΑ θα τροφοδοτήσει περαιτέρω την κούρσα των εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή, καθιστώντας την βίαιη σύγκρουση περισσότερο, και όχι λιγότερο, πιθανή. Θα σημάνει επίσης την παροχή ακόμη πιο προηγμένων όπλων στο Ισραήλ, μια χώρα που είναι αυτή καθαυτή σημαντικός εξαγωγέας όπλων, προκειμένου να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις του Κογκρέσου να διατηρήσει το στρατιωτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ στην περιοχή. Αυτές οι χωρίς όρους γενναιόδωρες παροχές απλώς μειώνουν τη μόχλευση των ΗΠΑ στο Ισραήλ. Γι’ αυτό ο Ισραηλινός πρωθυπουργός μπορεί να αρνείται να επιτρέψει την επαναλειτουργία του προξενείου των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ και γι’ αυτό μπορεί να λέει ότι ακόμη και αν οι Ηνωμένες Πολιτείες επαναφέρουν την πυρηνική συμφωνία του Ιράν, το Ισραήλ από μόνο του θα αποφασίσει εάν και πότε θα αναλάβει δράση εναντίον του Ιράν.

Οι Συμφωνίες του Αβραάμ και τα έργα περιφερειακής ανάπτυξης που ελπίζουν να προωθήσουν δεν θα φέρουν οικονομική ανακούφιση στους εξαρτώμενους από δωρεές Παλαιστίνιους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι συμφωνίες δεν κάνουν τίποτα για να μετριάσουν τους ισραηλινούς περιορισμούς στις μετακινήσεις των Παλαιστινίων και στην πρόσβασή τους σε γη και φυσικούς πόρους. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, αυτές οι ισραηλινές πολιτικές κοστίζουν στην οικονομία της Δυτικής Όχθης δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην παλαιστινιακή οικονομική ανάπτυξη δεν είναι η έλλειψη κεφαλαίων ή ευφυίας˙ είναι η κατοχή.

Άλλα σημαντικά συμφέροντα των ΗΠΑ έχουν τεθεί σε κίνδυνο κατά την επιδίωξη της αραβικής ομαλοποίησης με το Ισραήλ. Η πίεση σε αραβικές κυβερνήσεις, με πληθυσμούς που υποστηρίζουν ευρέως τα δικαιώματα των Παλαιστινίων και αντιτίθενται στην ομαλοποίηση, να υπογράψουν τις συμφωνίες, προκαλεί αυτές τις κυβερνήσεις να εντείνουν τις αυταρχικές τακτικές για να καταπνίξουν τις διαφωνίες, περιπλέκοντας την προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η αναγνώριση από τις ΗΠΑ της μαροκινής κυριαρχίας στην Δυτική Σαχάρα, παρά τα όσα λέει το διεθνές δίκαιο γι' αυτήν, δίνει στους αντιπάλους των ΗΠΑ, όπως η Ρωσία και η Κίνα, ένα άνοιγμα για να δικαιολογήσουν την δική τους περιφρόνηση στην κανονιστική συμπεριφορά. Ομοίως, η διαγραφή του Σουδάν από τον κατάλογο των κρατών–υποστηρικτών της τρομοκρατίας ως quid pro quo [αντάλλαγμα] για την αναγνώριση του Ισραήλ -αντί για την διαγραφή της χώρας από τον κατάλογο διότι έχει εκπληρώσει συγκεκριμένα ορόσημα όσον αφορά την τρομοκρατία- πολιτικοποιεί τις αντιτρομοκρατικές προσπάθειες και διακυβεύει την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.

Καθώς ο Μπάιντεν προετοιμάζεται για το πρώτο του ταξίδι ως πρόεδρος στο Ισραήλ και στα παλαιστινιακά εδάφη τους επόμενους μήνες, και καθώς άλλη μια περιφερειακή σύνοδος κορυφής φαίνεται να βρίσκεται στα σκαριά, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να αναλάβει μια κατηγορηματική δέσμευση για διαρκή ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να υποστηρίξουν την περιφερειακή συνεργασία ενόσω θα επιδιώκουν τα δικά τους συμφέροντα, αλλά κάτι τέτοιο σημαίνει ότι θα καθορίσουν σαφώς πότε και πώς θα χρησιμοποιήσουν την ισχύ τους. Θα πρέπει να αποφύγουν να προσφέρουν κίνητρα σε άλλες αραβικές κυβερνήσεις για να προσχωρήσουν στις Συμφωνίες όσο το Ισραήλ συνεχίζει να καταλαμβάνει παλαιστινιακή γη. Με εκείνες τις χώρες που έχουν ήδη ομαλοποιήσει τις σχέσεις τους με το Ισραήλ, [οι ΗΠΑ] θα πρέπει να διαβεβαιώσουν ότι δεν θα υποστηρίξουν τις περιφερειακές δεσμεύσεις που περιφρονούν τα σύνορα μεταξύ του Ισραήλ και των κατεχόμενων εδαφών ή υπονομεύουν τα δικαιώματα των Παλαιστινίων.

Όταν πρόκειται για την ισραηλινο-παλαιστινιακή διαμάχη, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να ηγούνται δια του παραδείγματος. Πριν από το ταξίδι, ο Μπάιντεν θα πρέπει να αποκηρύξει το αποκαλούμενο ειρηνευτικό σχέδιο του Τραμπ και να αντιστρέψει τις πολιτικές που αντιμετωπίζουν την κατεχόμενη Δυτική Όχθη ως μέρος του Ισραήλ. Η κυβέρνησή του θα πρέπει επίσης να δώσει εντολή στην USAID και σε άλλες ομοσπονδιακές υπηρεσίες να διασφαλίσουν ότι η αρωγή για την παλαιστινιακή οικονομική ανάπτυξη θα κατευθύνεται με τρόπο που θα σέβεται το διεθνές δίκαιο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν την πολυτέλεια να χρονοτριβήσουν μέχρι να υπάρξει μια πιο πρόσφορη στιγμή για ειρήνευση. Οι Παλαιστίνιοι και οι Ισραηλινοί έχουν φτάσει σε αδιέξοδο και το έδαφος είναι ασταθές. Η προτεραιοποίηση των Συμφωνιών του Αβραάμ, ενώ τα δικαιώματα των Παλαιστινίων μπαίνουν στον πάγο στέλνει σαφή αλλά αποκλίνοντα μηνύματα σε αμφότερες τις πλευρές. Προς τους Ισραηλινούς: έχετε ελευθερία κινήσεων για να πάρετε την Δυτική Όχθη. Προς τους Παλαιστίνιους: είστε μόνοι σας. Αυτή είναι μια συνταγή για βία.

Σύνδεσμοι:
[1] https://peacenow.org.il/en/greenlighting-de-facto-annexation-a-summary-o...
[2] https://www.timesofisrael.com/idf-begins-allowing-troops-to-shoot-at-fle...

Copyright © 2022 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά: https://www.foreignaffairs.com/articles/2022-06-07/why-abraham-accords-f...

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στην διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στην διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr και στο linkedin στην διεύθυνση https://www.linkedin.com/company/foreign-affairs-the-hellenic-edition