F-16, Made in India | Foreign Affairs - Hellenic Edition

F-16, Made in India

Γιατί το δεύτερο καλύτερο είναι το… καλύτερο
Περίληψη: 

Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, η αναζήτηση της Ινδίας για το ιδανικό στις αμυντικές αγορές έχει οδηγήσει σε αποτελέσματα κατώτερα του βέλτιστου.

Ο S. PAUL KAPUR είναι καθηγητής στο Τμήμα Υποθέσεων Εθνικής Ασφάλειας στη Ναυτική Μεταπτυχιακή Σχολή των ΗΠΑ. Οι απόψεις που εκφράζει σε αυτό το άρθρο είναι προσωπικές.
Ο SUMIT GANGULY κατέχει την προεδρία Tagore για τις Ινδικές Κουλτούρες και Πολιτισμούς στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, στο Bloomington, και είναι ανώτερος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Ερευνών Εξωτερικής Πολιτικής.

Η Ινδία έχει βγει στην αγορά για ένα νέο μαχητικό αεροπλάνο -στην πραγματικότητα, για περίπου 200 νέα μαχητικά αεροσκάφη. Ο στόλος των MiG 21 της χώρας γηράσκει και είναι ολοένα και πιο επιρρεπής σε ατυχήματα, οπότε επιζητεί έναν αντικαταστάτη ικανό για αεροπορική υπεροχή και αποστολές επίθεσης εδάφους [1]. Αρχικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι το εγχωρίως παραγόμενο ελαφρό μαχητικό αεροσκάφος (light combat aircraft, LCA) Tejas μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο. Το Tejas, ωστόσο, μαστίζεται από προβλήματα˙ μια κυβερνητική έρευνα εντόπισε 53 ελαττώματα σχεδιασμού, συμπεριλαμβανομένων των μικρής ισχύος κινητήρων, του υπερβολικού βάρους, της κακής ευελιξίας, της έλλειψης [δυνατότητας μεταφοράς επαρκών] ποσοτήτων καυσίμου, τις χαμηλές επιδόσεις των ραντάρ, και ελλείψεις στην συντήρηση. Έτσι, παρά την αναπτυξιακή διαδικασία που εκτείνεται σε περισσότερα από 30 χρόνια, το Tejas παραμένει ακατάλληλο για καθήκοντα μάχης. Ένα Tejas Mark II υποθετικά θα αντιμετώπιζε πολλές από τις αδυναμίες της πρώτης έκδοσης, αλλά οι πτητικές δοκιμές δεν αναμένεται να ξεκινήσουν παρά στα τέλη του 2018.

Ως εκ τούτου, οι Ινδοί ηγέτες αναζητούν ξένους κατασκευαστές για να παράγουν ένα μονοκινητήριο μαχητικό στην Ινδία, σύμφωνα με την λεγόμενη από τον πρωθυπουργό Narendra Modi [3] πρωτοβουλία Made in India [2]. Φαίνεται ότι το Νέο Δελχί θα επιλέξει μεταξύ των F-16 Fighting Falcon της Lockheed Martin και του JAS 39 Gripen της Saab. Το F-16 και το Gripen είναι ιδιαίτερα ικανά και τεχνικά καλά κατασκευασμένα, και αμφότερα έχουν τους υποστηρικτές τους στην ινδική στρατηγική κοινότητα. Το Falcon είναι ιδιαίτερα ελκυστικό, ωστόσο, λόγω της πανταχού παρουσίας του˙ είναι ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα μαχητικά αεροσκάφη στον κόσμο. Με την ανάληψη της παραγωγής, η Ινδία θα μπει σε μια μεγάλη αγορά για το αεροπλάνο και τα συναφή προϊόντα και υπηρεσίες.

16032017-1.jpg

F-16 κατά την διάρκεια κοινής αμερικανο-ινδικής άσκησης αεροπορικής δύναμης στην βάση της Πολεμικής Αεροπορίας Kalaikunda, δυτικά της Καλκούτα, στην Ινδία, τον Νοέμβριο του 2005. SHAW / REUTERS
-----------------------------------------------------

Η Lockheed Martin προσφέρθηκε να μετακινήσει ολόκληρη την γραμμή παραγωγής της για το εμβληματικό πολεμικό αεροσκάφος, από το Τέξας στην Ινδία [4]. Αυτό θα ήταν μια δεύτερη καλύτερη επιλογή για όλους τους εμπλεκόμενους. Από την σκοπιά των ΗΠΑ, η βέλτιστη έκβαση θα ήταν να αποκτήσει την Ινδία ως πελάτη των F-16, ενώ θα συνεχίζει να παράγει το αεροπλάνο στο Τέξας και να διατηρεί τις σχετικές θέσεις εργασίας εγχωρίως. Από την ινδική σκοπιά, το καλύτερο αποτέλεσμα θα ήταν η ανάπτυξη ενός γηγενούς μαχητικού αεροσκάφους για να αποφευχθεί η εξάρτηση από την τεχνολογία οποιουδήποτε άλλου. Μια τέτοια ανεξαρτησία ήταν ανέκαθεν ένας σημαντικός ινδικός στρατηγικός στόχος.

Αλλά καμία πλευρά δεν έχει καμία πραγματική εναλλακτική λύση. Παρ’όλα τα πρόσφατα οικονομικά και τεχνικά επιτεύγματα της Ινδίας [5], δεν έχει την ικανότητα να αναπτύξει ένα παγκόσμιας κλάσης μαχητικό από μόνη της, όπως απέδειξε το σχέδιο του LCA, οδυνηρά και κατ’ επανάληψη. Η επιμονή σε εγχώρια λύση θα οδηγήσει σε ατελείωτες καθυστερήσεις και σε ένα υποβαθμισμένο προϊόν, διακυβεύοντας σοβαρά την ινδική ασφάλεια. Περαιτέρω, ήδη το Tejas κατασκευάζεται σε μεγάλο βαθμό από εισαγόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών κινητήρων. Έτσι, με το να αγοράσει ένα ξένο αεροσκάφος, η Ινδία στην πραγματικότητα παραιτείται από λιγότερη αυτονομία από ό, τι αρχικά μπορεί να φαίνεται.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την πλευρά τους, χρειάζονται την συνεργασία με την Ινδία για να διασφαλίσουν ότι η παραγωγή του F-16 [6] θα συνεχιστεί. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απέκτησαν τα πρώτα επιχειρησιακά F-16 τους το 1979 και παρέλαβαν το τελευταίο αεροπλάνο τους το 2005. Χωρίς προγραμματισμένες νέες παραγγελίες για το F-16 πέρα από αυτό το έτος, η γραμμή συναρμολόγησης του Τέξας θα μπορούσε σύντομα να κλείσει. Μια συμφωνία με την Ινδία δεν θα κρατήσει το εργοστάσιο των ΗΠΑ ανοικτό, αλλά τουλάχιστον θα διασφαλίσει ότι το αεροσκάφος παραμένει στην παραγωγή, δημιουργώντας απασχόληση και έσοδα από πηγές όπως οι παραγγελίες ανταλλακτικών και τα τέλη αδειοδότησης. Τα οφέλη αυτά θα αυξηθούν καθώς η Ινδία θα πωλεί τα αεροπλάνα σε νέους ή τρίτους παλαιούς πελάτες, οι οποίοι θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων το Μπαχρέιν, την Κολομβία και την Ινδονησία.

Ίσως το πιο σημαντικό, η συμφωνία με την Lockheed θα δώσει στην Ινδία και στις Ηνωμένες Πολιτείες [7] την ευκαιρία να συνεργαστούν σε ένα σημαντικό, τεχνικά εξελιγμένο αμυντικό σχέδιο. Αυτό θα οικοδομήσει εμπιστοσύνη και θα φέρει τις δύο χώρες πιο κοντά καθώς η άνοδος της Κίνας δημιουργεί αβεβαιότητα στην περιοχή του Ινδικού Ωκεανού και της Ασίας-Ειρηνικού. Μια ινδο-σουηδική συνεργασία για το Gripen αναμφίβολα θα είναι κάτι καλό, επίσης. Δεν είναι όμως τόσο στρατηγικά πολύτιμη για την Ινδία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο η στενότερη ινδο-αμερικανική συνεργασία [8].

16032017-2.jpg

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Narendra Modi, επιθεωρεί τιμητική φρουρά στο Δελχί, τον Αύγουστο του 2016. ADNAN ABIDI / REUTERS
------------------------------------------------