Ευρώπη | Foreign Affairs - Hellenic Edition

Ευρώπη

Φίλτρο:
Άρθρα,
Melinda Haring

Οι βουλευτικές εκλογές του φθινοπώρου είναι ακόμη πιο σημαντικές για το μέλλον της Ουκρανίας. Το Κοινοβούλιο, εξάλλου, είναι το όργανο που καθορίζει τις οικονομικές πολιτικές της χώρας.

Δοκίμια,
Ivo H. Daalder και James M. Lindsay

Οι βασικοί σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών μπορούν να εκμεταλλευτούν την συλλογική οικονομική και στρατιωτική τους δύναμη για να σώσουν την φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη. Η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η ΕΕ στην Ευρώπη˙ η Αυστραλία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα στην Ασία˙ και ο Καναδάς στην Βόρεια Αμερική, είναι οι προφανείς υποψήφιοι για να παράσχουν την ηγεσία που η διοίκηση του Trump δεν θα δώσει.

Άρθρα,
Amanda Sloat

Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο αποχωρήσει χωρίς συμφωνία, δεν θα υπάρξει σύμφωνο διαζυγίου, καμία μεταβατική περίοδος, και καμία προστασία για τα ιρλανδικά σύνορα. Ο χωρισμός θα είναι καθαρός, υπό την έννοια ότι δεν θα ισχύσει κανένας από τους παλαιούς περιορισμούς. Αλλά θα είναι επίσης χαοτικός.

Άρθρα,
Kim Lane Scheppele

Με το να αγνοεί επανειλημμένα τις δικές του κόκκινες γραμμές και να επιβάλλει κυρώσεις στον Orban μόνο όσο εκείνος είναι πρόθυμος να δεχθεί, το ΕΛΚ θυσίασε τις θεμελιώδεις αρχές του για ένα εκλογικό πλεονέκτημα.

Άρθρα,
Charles Α. Kupchan

Το ΝΑΤΟ εισέρχεται στην όγδοη δεκαετία του σε πολύ καλή υγεία, διότι επιτυγχάνει με αξιοθαύμαστο τρόπο την προώθηση των κοινών συμφερόντων των μελών του. Η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία έχει επαναφέρει στο προσκήνιο την παραδοσιακή αποστολή του ΝΑΤΟ για εδαφική άμυνα.

Άρθρα,
Elise Giuliano

Ο πληθυσμός της Ουκρανίας είναι πολιτιστικά διαφοροποιημένος. Ένας σημαντικός αριθμός πολιτών αυτοπροσδιορίζονται ως εθνοτικοί Ρώσοι, και ένας ακόμη μεγαλύτερος αριθμός (σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού) είναι ρωσόφωνοι. Δεδομένης της επιμονής της κρίσης στα ανατολικά, μήπως υπάρχει κίνδυνος οι πολιτισμικές ταυτότητες και πρακτικές να πολιτικοποιηθούν και να οδηγήσουν σε εθνοτικές συγκρούσεις;

Άρθρα,
M. E. Sarotte

Σήμερα μιλάμε για την διεύρυνση του ΝΑΤΟ σχεδόν αποκλειστικά στο πλαίσιο των εντάσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας. Αλλά αυτή η ιστορία δεν πρέπει να σκιάζει εκείνη που ανήκει στους Κεντρο-ευρωπαίους και τους Ανατολικο-ευρωπαίους, των οποίων οι εκκλήσεις τους να εισχωρήσουν στο ΝΑΤΟ είχαν πολλά να κάνουν με την ένταξη των χωρών τους στην συμμαχία το 1999.

Άρθρα,
Philip H. Gordon και Jeremy Shapiro

Υπάρχει κάτι θεμελιωδώς διαφορετικό όσον αφορά την τρέχουσα κρίση μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην απουσία κοινής απειλής από την Σοβιετική Ένωση. Ανεξάρτητα από τις διαφορές τους με την Ευρώπη, όλοι οι προηγούμενοι πρόεδροι των ΗΠΑ, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί, πίστευαν ότι η συμμαχία με την Ευρώπη έχει σημασία. Οι Αμερικανοί έδιναν αξία στην ευρωπαϊκή υποστήριξη. Αυτός ο πρόεδρος είναι διαφορετικός.

Άρθρα,
Mitchell Abidor

Τα κίτρινα γιλέκα δεν δηλώνουν την επιστροφή ενός κοιμώμενου μαρξισμού, απελευθερωμένου από τα σταλινικά φαντάσματα. Είναι περισσότερο οι «απόστολοι της εκδίκησης και της δυσαρέσκειας». Είναι το προϊόν όχι μόνο των πολιτικών του προέδρου Macron αλλά και της επί δεκαετίες κενότητας της αριστεράς.

Άρθρα,
Marta Figlerowicz

Τα ερωτήματα που αντιμετωπίζουν οι πολωνικές αριστερές ομάδες φέτος δεν είναι καινοφανή. Πώς θα πρέπει να μοιάζει ένα ισχυρό αντι-συντηρητικό κίνημα; Η μετριοπάθεια ή η πολεμική θα προσελκύσει περισσότερο ένα κοινό όλο και περισσότερο απρόθυμο να πάει να ψηφίσει; Και τι είδους πολιτική πλατφόρμα μπορεί να ενοποιήσει μια κατακερματισμένη, πολυγενεακή αριστερά;

Syndicate content