![](/sites/default/themes/sitetheme/images/icons/fa-secure-icon.png)
Προτεραιότητα στους φτωχούς
Οι αξιωματούχοι της UNICEF εξηγούν γιατί οι αναπτυξιακές προσεγγίσεις που δίνουν έμφαση στην ισότητα είναι και οι πιο αποδοτικές.
Ο ROBERT JENKINS είναι αναπληρωτής διευθυντής Παρακολούθησης Πολιτικών, Σχεδιασμού και Προγραμματισμού στο Children’s Fund του ΟΗΕ.
Ο ANTHONY LAKE είναι ο εκτελεστικός διευθυντής στο Children’s Fund του ΟΗΕ.
- previous
- Page 2of 2
- next-disabled
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις χώρες που εμποδίζουν την εκπαίδευση των κοριτσιών. Ένα επιπλέον έτος στο δημοτικό σχολείο μπορεί να ενισχύσει τους μελλοντικούς μισθούς τους κατά 10% έως 20% - μια αύξηση που θα ωφελήσει και τις οικογένειές τους. Μια μελέτη του 2003 διαπίστωσε ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια σε όλο τον κόσμο επανεπενδύσουν το 90% του εισοδήματός τους στις οικογένειές τους (οι άνδρες επανεπενδύουν μόνο το 30% έως 40%). Η Νότια Ασία και η υποσαχάρια Αφρική, κυρίως, υστερούν εξαιτίας της ανισότητας των φύλων στην εκπαίδευση. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι μεταξύ 0,4% και 0,9% της διαφοράς στους ρυθμούς ανάπτυξης των δύο αυτών περιοχών και εκείνων της Ανατολικής Ασίας οφείλεται στις μεγάλες διαφορές στην εκπαίδευση μεταξύ των φύλων. Με άλλα λόγια, η εκπαίδευση των φτωχότερων - ιδιαίτερα των φτωχότερων κοριτσιών - δεν είναι μόνο το σωστό: είναι και οικονομικά το πιο έξυπνο.
Η αντιμετώπιση του υποσιτισμού αποφέρει ανάλογα κέρδη. Εκατόν ογδόντα εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο είναι καχεκτικά, μια μόνιμη κατάσταση λόγω χρόνιου υποσιτισμού στην αρχή της ζωής τους που δεν τους επιτρέπει να γίνουν μεγαλώνοντας τόσο ψηλά ή τόσο γνωστικά όπως θα έπρεπε. Το κόστος του υποσιτισμού, έτσι, πληρώνεται αργότερα σε μειωμένη ικανότητα βιοπορισμού - σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις ως και κατά 22%. Και τούτο, με τη σειρά του, μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες στην οικονομία ενός έθνους.
Η υστέρηση μπορεί να προληφθεί σχετικά εύκολα και ανέξοδα. Η προώθηση βελτιωμένων πρακτικών σίτισης και η παροχή ιχνοστοιχείων, όπως η βιταμίνη Α, ο ψευδάργυρος, ο σίδηρος και το ιωδιούχο αλάτι, είναι παραδείγματα παρεμβάσεων που αποδεδειγμένα θα είχαν σημαντικά θετικά αποτελέσματα στη μείωση του υποσιτισμού. Ο αντίκτυπος στην οικονομική ανάπτυξη των εν λόγω παρεμβάσεων μπορεί να είναι τεράστιος. Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι η βελτίωση της διατροφής στην πρώιμη παιδική ηλικία μπορεί να προσθέσει 2% έως 3% στο ΑΕΠ μιας φτωχής χώρας. Πιο συγκεκριμένα, η Ομάδα της Κοπεγχάγης (Copenhagen Consensus), μια ομάδα από κορυφαίους ειδικούς επί της ανάπτυξης, υπολόγισαν ότι κάθε δολάριο εκφρασμένο σε διατροφικά συμπληρώματα βιταμίνης Α μπορεί να αποφέρει τελικά μια επιστροφή ως και 100 δολαρίων.
Πέραν της συμβολής στην ανάπτυξη, μια προσέγγιση προώθησης της ισότητας βοηθά και τη σταθερότητα. Η ανισότητα, αν καταστεί ανεξέλεγκτη, συμβάλλει στην αδύναμη κοινωνική συνοχή, σε κακούς θεσμούς και στην κακή διακυβέρνηση. Ακόμα κι αν όλα τα άλλα παραμείνουν ίδια, η πιο άνιση κοινωνία το πιθανότερο είναι να έχει υψηλότερα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας και χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής, χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο, περισσότερες εφηβικές εγκυμοσύνες και αύξηση του αριθμού των ανθρωποκτονιών και των ποσοστών φυλάκισης.
Η μείωση των ανισοτήτων κάνει τις κοινότητες πιο ανθεκτικές. Για παράδειγμα, η Βραζιλία και η Ινδονησία έχουν πια τη δυνατότητα να αντέξουν την παγκόσμια ύφεση καλύτερα από άλλες χώρες. Μια πρόσφατη έκθεση από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας δείχνει ότι οι προηγούμενες επενδύσεις στην «βάση κοινωνικής προστασίας» βοήθησε στο να διατηρηθεί περισσότερη ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες μεταξύ των πλέον μειονεκτούντων ατόμων. Επιπλέον, η βελτιωμένη απόκριση του Μπανγκλαντές στις φυσικές καταστροφές τα τελευταία χρόνια έχει αποδοθεί, εν μέρει, στην πιο διαφοροποιημένη οικονομία και στα προγράμματα μείωσης της φτώχειας, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες της χώρας να υποστηρίξει απομακρυσμένες, μειονεκτούσες κοινότητες, σε περιοχές εκτεθειμένες σε καταστροφές.
Μια κοινωνία στην οποία οι ευκαιρίες των παιδιών περιορίζονται από το φύλο ή τη φυλή τους, το εισόδημα των γονέων τους ή το μέρος όπου ζουν, δεν είναι μόνο άδικο. Μια χώρα που αδυνατεί να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα είναι επίσης μια χώρα που περιορίζει τις δυνατότητές της για μακροπρόθεσμη ανάπτυξη, σταθερότητα και αντοχή. Είναι επομένως καιρός για τους ιδεαλιστές και τους ρεαλιστές να συνεργαστούν προς την κατεύθυνση της μεγαλύτερης ισότητας όχι μόνο επειδή αυτό είναι το σωστό, αλλά επίσης επειδή είναι και βαθιά πρακτικό.
Copyright © 2002-2012 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.
Στα αγγλικά: http://www.foreignaffairs.com/articles/137650/robert-jenkins-and-anthony...
Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στη διεύθυνση https://twitter.com/#!/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στη διεύθυνση http://www.facebook.com/pages/Foreign-Affairs-Hellenic-Edition/191397164...
- previous
- Page 2of 2
- next-disabled