![](/sites/default/themes/sitetheme/images/icons/fa-secure-icon.png)
Οι κίνδυνοι ενός ισχυρού δολαρίου
Η άνοδος του δολαρίου εντείνει τα βασανιστικά προβλήματα της βιωσιμότητας του χρέους για πολλές χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα. Μεγάλο μέρος του εταιρικού χρέους τέτοιων χωρών που βρίσκεται στα χέρια ξένων επενδυτών εκφράζεται σε δολάρια. Αυτό το χρέος γίνεται πιο ακριβό στην εξυπηρέτηση και την αποπληρωμή του όταν το δολάριο είναι ισχυρό.
Ο BARRY EICHENGREEN είναι κάτοχος της έδρας «George C. Pardee and Helen N. Pardee» και διακεκριμένος καθηγητής οικονομικών και πολιτικών επιστημών στο University of California, στο Berkeley.
- previous-disabled
- Page 1of 2
- next
Το δολάριο έχει ανέβει και η λίρα έχει πέσει. Αλλά μόνο μία από αυτές τις μετατοπίσεις είναι σημαντική για την παγκόσμια οικονομία. Η πτώση της αξίας της λίρας δεν έχει μεγάλη σημασία. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει πλέον να υπερασπιστεί μια σταθερή νομισματική ισοτιμία, όπως έκανε σε άλλες περιόδους κρίσης, όπως το 1931, το 1949, το 1967 και το 1992. Η κυμαινόμενη συναλλαγματική ισοτιμία της μπορεί να κάνει αυτό που έχει σχεδιαστεί να κάνει, δηλαδή να κυμαίνεται. Η βρετανική κυβέρνηση δανείζεται στο δικό της νόμισμα και σχεδόν τα τρία τέταρτα του χρέους της κρατείται στην πατρίδα. Η κατακόρυφη αύξηση των επιτοκίων ανησυχεί κυρίως τους Βρετανούς ιδιοκτήτες κατοικιών με στεγαστικά δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου και τους επίδοξους αγοραστές κατοικιών που πρέπει να παρακολουθούν καθώς οι τράπεζές τους αποσύρονται από την αγορά ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων. Η κατακόρυφη αύξηση των επιτοκίων ανησυχεί επίσης τα βρετανικά συνταξιοδοτικά ταμεία που κατέχουν ομόλογα που εκδόθηκαν από την βρετανική κυβέρνηση για να αντιστοιχούν, τουλάχιστον εν μέρει, στις μακροπρόθεσμες οφειλές τους. Καθώς οι επενδύσεις τους χάνουν αξία, τέτοια ταμεία αναγκάζονται να πουλήσουν αυτά τα ομόλογα σε μια πτωτική αγορά. Ως απάντηση, η Τράπεζα της Αγγλίας ένιωσε την υποχρέωση να παρέμβει και να στηρίξει την αγορά κρατικών ομολόγων στο όνομα της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.
Εκτύπωση δολαρίων στην Ουάσιγκτον, τον Νοέμβριο του 2014. Gary Cameron / Reuters
----------------------------------------------
Η αδυναμία της λίρας έχει υπονομεύσει την εμπιστοσύνη στην πρωθυπουργό Λιζ Τρας (στμ: η Λιζ Τρας τελικά υπέβαλε την παραίτηση της). Αλλά στο τέλος της ημέρας, αυτά είναι απλώς τοπικά βρετανικά προβλήματα. Το Ηνωμένο Βασίλειο αντιπροσωπεύει μόλις το 3% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Η λίρα, παρά την ιστορία της, αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 5% των αναγνωρισμένων συναλλαγματικών αποθεμάτων των κεντρικών τραπεζών παγκοσμίως. Ετούτες οι κεντρικές τράπεζες ενδέχεται τώρα να αντικαταστήσουν την στερλίνα με πιο αξιόπιστα νομίσματα. Αυτή η διάχυτη αμφιβολία αποτελεί πρόβλημα για το Ηνωμένο Βασίλειο [1] διότι προμηνύει ένα ακόμη πιο αδύναμο νόμισμα και ακόμη υψηλότερο κόστος δανεισμού. Αλλά δεν είναι πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον υπόλοιπο κόσμο. Εάν οι οικονομικές δοκιμασίες του Ηνωμένου Βασιλείου παρέχουν μια έγκαιρη και σημαντική υπενθύμιση ότι ενδέχεται επίσης να υπάρξουν οικονομικά προβλήματα που φουντώνουν στα συνταξιοδοτικά ταμεία και στις αγορές ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων άλλων χωρών, τότε τόσο το καλύτερο.
Το δολάριο, από την άλλη πλευρά, είναι πρόβλημα όλων, για να παραφράσουμε έναν αφορισμό από τον John Connally, τον πρώην υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ. Η άνοδος του δολαρίου εντείνει τα βασανιστικά προβλήματα της βιωσιμότητας του χρέους για πολλές χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα. Μεγάλο μέρος του εταιρικού χρέους τέτοιων χωρών που βρίσκεται στα χέρια ξένων επενδυτών εκφράζεται σε δολάρια. Αυτό το χρέος γίνεται πιο ακριβό στην εξυπηρέτηση και την αποπληρωμή του όταν το δολάριο είναι ισχυρό. Ακόμη και όταν το εξωτερικό χρέος είναι σε τοπικό νόμισμα, η πτώση της ισοτιμίας έναντι του δολαρίου μπορεί να προκαλέσει προβλήματα. Οι αμερικανικές χρηματοπιστωτικές εταιρείες, θεωρώντας ότι είναι εκτεθειμένες σε απώλειες από αυτές τις ξένες επενδύσεις, αποσύρονται από τα περιουσιακά στοιχεία των αναδυόμενων αγορών, ασκώντας πρόσθετη πτωτική πίεση στην αξία των ξένων νομισμάτων σε έναν φαύλο κύκλο.
Επιπλέον, λόγω του ότι οι παγκόσμιες τιμές των εμπορευμάτων εκφράζονται σε δολάρια, το κόστος των εισαγωγών αυξάνεται όταν τα τοπικά νομίσματα υποτιμώνται. Αυτή η δυναμική οδηγεί σε πληθωρισμό, ο οποίος είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται σήμερα οι κυβερνήσεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κεντρικών τραπεζών παρεμβαίνει στην αγορά συναλλάγματος, χρησιμοποιώντας τα αποθεματικά τους σε δολάρια για να αγοράσουν, και επομένως να στηρίξουν, το τοπικό νόμισμα. Αλλά τα περισσότερα από τα ομόλογα του αμερικανικού Δημοσίου που πωλούν καταλήγουν να πετιούνται στις χρηματοπιστωτικές αγορές των ΗΠΑ, γεγονός που απλώς προσθέτει στην πλεονάζουσα προσφορά των αμερικανικών ομολόγων, αυξάνοντας τις αποδόσεις και ενδυναμώνοντας παραδόξως το δολάριο. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις στην αγορά συναλλάγματος από τις κεντρικές τράπεζες των αναδυόμενων αγορών θεωρούνται συχνά ως ένδειξη αδυναμίας, γεγονός που τις καθιστά συνταγή για μεγαλύτερη οικονομική και χρηματοπιστωτική αναταραχή.
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Federal Reserve), από την πλευρά της, δεν πρόκειται να εγκαταλείψει το αντιπληθωριστικό της πρόγραμμα για αυξήσεις των επιτοκίων επειδή επηρεάζει αρνητικά τον υπόλοιπο κόσμο. Μπορεί να ενεργοποιήσει τις γραμμές ανταλλαγής μέσω των οποίων παρέχει δολάρια σε ξένες κεντρικές τράπεζες και να διαπραγματευτεί νέες. Αλλά αυτές οι γραμμές ανταλλαγής είναι αμελητέες σε σχέση με την κλίμακα των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών αγορών. Και εάν οι ξένες κεντρικές τράπεζες τις χρησιμοποιήσουν για να εκτελέσουν περισσότερη παρέμβαση στην αγορά συναλλάγματος, τα δολάρια που θα παρασχεθούν απλώς θα εισρεύσουν πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες.
- previous-disabled
- Page 1of 2
- next