![](/sites/default/themes/sitetheme/images/icons/fa-secure-icon.png)
Έργα, όχι λόγια στο υπ. Εξωτερικών της Βουλγαρίας
Για τις διμερείς βουλγαρο-ελληνικές σχέσεις, για τον ρόλο των δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ αλλά και για τα ενεργειακά σχέδια στην περιοχή μας, μίλησε ο υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας, Daniel Mitov, στον διευθυντή του Foreign Affairs The Hellenic Edition, Λουκά Γ. Κατσώνη. Ο Βούλγαρος υπουργός αναφέρθηκε επίσης εκτεταμένα στην FYROM, στο προσφυγικό ζήτημα, στον πόλεμο στην Συρία και στον ρόλο της Ρωσίας εκεί και γενικότερα.
Ο DANIEL MITOV είναι υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας.
Θα σταθώ μόνο σε ό, τι επίκειται σήμερα. Είδαμε καλό διάλογο μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας πρόσφατα, και μια κατανόηση του τι ακριβώς είναι το πρόβλημα. Γνωρίζουμε επίσης ότι πρέπει να είμαστε πιο ευαίσθητοι και να βοηθήσουμε την Τουρκία, τον Λίβανο και την Ιορδανία για την φροντίδα και την διαχείριση των προσφύγων στο έδαφός τους. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν εκεί για χρόνια. Έφυγαν από το καθεστώς του Άσαντ, με την ελπίδα να επιστρέψουν πολύ σύντομα αφότου ο δικτάτορας θα είχε φύγει. Δυστυχώς, μετά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια αναμονής έχουν χάσει την ελπίδα τους και αποφασίζουν να μετακινηθούν αλλού. Γι’ αυτό πρέπει να βοηθήσουμε την Τουρκία, την Ιορδανία και τον Λίβανο προκειμένου να δημιουργηθούν καλές συνθήκες και καλά προγράμματα ενσωμάτωσης των προσφύγων, έτσι ώστε η πίεση στα ευρωπαϊκά σύνορα να μειωθεί.
Πρόσφατα, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο Βούλγαρος πρωθυπουργός έστειλε μια επιστολή στην οποία υπογραμμίζονται οι κυριότερες προκλήσεις που έχουμε σχετικά με τη μετανάστευση και τους πρόσφυγες. Οι ιδέες στην εν λόγω επιστολή θα μπορούσαν να ξεπεράσουν και να θέσουν τα θεμέλια μιας κοινής προσέγγισης της ΕΕ, επειδή έχουμε πολύ συχνά κατηγορηθεί ότι δεν βρίσκουμε κοινό έδαφος. Αυτή ήταν μια προσπάθεια να κάνουμε ακριβώς αυτό, και κάναμε τεράστια πρόοδο κατά το τελευταίο Συμβούλιο. Πρώτον, θα βοηθήσουμε την Τουρκία, την Ιορδανία και τον Λίβανο και θα δημιουργήσουν εστίες εκτός των συνόρων της ΕΕ. Δεύτερον, η καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης ανθρώπων είναι ουσιώδης για όλη την μεταναστευτική μας πολιτική. Διότι ακόμη και αν λύσουμε τα προβλήματα στην Συρία και την Λιβύη, η παράνομη διακίνηση ανθρώπων θα συνεχιστεί από άλλα μέρη που δεν θεωρούνται «αποτυχημένα κράτη» ή δεν αντιμετωπίζουν στρατιωτική αναταραχή.
Στην συνέχεια, βέβαια, πρέπει να μιλήσουμε για την εφαρμογή των συμφωνιών υποδοχής. Πρέπει να κάνουμε πολύ σαφείς διακρίσεις μεταξύ των προσφύγων και των οικονομικών μεταναστών και των διαφορετικών προσεγγίσεων που έχουμε απέναντί τους. Πρέπει να τροποποιήσουμε τους κανονισμούς του Δουβλίνου. Πρέπει να ενισχύσουμε τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, με κοινές προσπάθειες και χρησιμοποιώντας τους θεσμούς που ήδη υφίστανται στην ΕΕ. Αυτά είναι όλα στην επιστολή, αλλά, φυσικά, το ουσιώδες στοιχείο είναι η επίλυση της κρίσης στην Συρία. Είναι επιτακτική ανάγκη να πάμε πίσω στον χρόνο και να θυμηθούμε το πώς ξεκίνησε όλος αυτός ο πόλεμος. Ξεκίνησε με τον βασανισμό παιδιών και την επίθεση κατά διαδηλωτών από το καθεστώς Άσαντ. Μόνο μετά από αυτά η κατάσταση κλιμακώθηκε σε πλήρη πολεμική σύγκρουση, με μια αντιπολίτευση που ήταν οπλισμένη και ένα κενό εξουσίας μέσα στο οποίο άρχισαν να κινούνται οι ριζοσπάστες. Ο Άσαντ έχει δημιουργήσει βαθύ διχασμό στην χώρα του, σκότωσε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, χρησιμοποίησε χημικά όπλα και «βόμβες-βαρέλια», και φυσικά ο ίδιος έχει δημιουργήσει βαθύ διχασμό και συνολικά στην περιοχή. Είναι αδύνατο για μας να φανταστούμε ότι μπορεί να είναι μέρος του μέλλοντος της Συρίας. Αυτός μπορεί να είναι μέρος μιας συνομιλίας σχετικά με το πώς να επιτευχθεί μια ελεγχόμενη πολιτική μετάβαση˙ αλλά χρειάζεται να υπάρχει μια στρατηγική εξόδου γι’ αυτόν. Εμείς ποτέ δεν σταματήσαμε να μιλάμε μαζί του καθ’ όλη την κρίση, τόσο μέσω του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ όσο και στο πλαίσιο της διαδικασίας της Γενεύης, και φυσικά είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε να το κάνουμε. Αλλά σαφώς, στο τέλος ο Άσαντ χρειάζεται μια στρατηγική εξόδου και να δώσει στον λαό της Συρίας την δυνατότητα να επιλέξει την δική του μοίρα. Αυτό είναι που θέλουν όλοι.
Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει μια παγκόσμια συμμαχία. Υπάρχουν 65 κράτη στην συμμαχία κατά του ISIS που ενεργούν ήδη επί έναν χρόνο κατά της τρομοκρατικής ομάδας. Πρέπει να πω επίσης ξεκάθαρα ότι χωρίς στρατιώτες στο έδαφος, το ISIS δεν μπορεί να νικηθεί. Και δυστυχώς η εικόνα έχει γίνει πιο περίπλοκη με την πρόσφατη ρωσική επέμβαση. Δεν έχει συντονιστεί με τον συνασπισμό εναντίον του ISIS, και όταν υπάρχουν χτυπήματα ενάντια στην μετριοπαθή αντιπολίτευση αντί εναντίον του ISIS, αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο της περαιτέρω ριζοσπαστικοποίησης και της δημιουργίας ακόμη μεγαλύτερων μεταναστευτικών ροών. Αν η Ρωσία θέλει να λύσει την κρίση στην Συρία, τότε μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο σε συντονισμό με όλα τα άλλα μέρη για την καταπολέμηση του ISIS και την σταθεροποίηση της χώρας. Αλλά δεν μπορεί να το επιτύχει αυτό από μόνης της μέσω ξεχωριστής δράσης. Αυτό που θέλουμε είναι μια ελεγχόμενη πολιτική μετάβαση, η Συρία να διατηρήσει την εδαφική της ακεραιότητα και το ISIS να εξαλειφθεί.
- Κύριε υπουργέ, αλλάζοντας και πάλι θέμα, πώς κρίνετε την ελληνική επιμονή σχετικά με το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ και τι νομίζετε ότι πρέπει να κάνει η ΠΓΔΜ για να προσεγγίσει την Ευρώπη και την Δύση;
Είναι σαφές ότι θέλουμε οι χώρες των δυτικών Βαλκανίων να αποτελέσουν μέρος της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα είναι ποτέ πλήρης χωρίς τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων. Είναι επίσης σαφές ότι η φόρμουλα του σημερινού ονόματος δεν είναι λειτουργική. Έτσι, υπάρχει η ανάγκη για μια λύση και βλέπω την θέληση της παρούσας ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει την διαδικασία και να λυθεί το θέμα. Ωστόσο, απαιτείται επίσης πολιτική βούληση από την πλευρά των φίλων μας στα Σκόπια. Επιπλέον, πρέπει να είναι ένα όνομα ή μια φόρμουλα που να λύνει το πρόβλημα μια για πάντα, χωρίς τον κίνδυνο δημιουργίας μελλοντικών προβλημάτων στα Βαλκάνια.
Το ζήτημα της ονομασίας είναι ένα πράγμα, αλλά υπάρχει και η συμφωνία καλής γειτονίας [των Σκοπίων] με τη Βουλγαρία, την οποία έχουμε προσπαθήσει για αρκετό διάστημα να υπογράψουμε, και που εξακολουθούμε να διαπραγματευόμαστε.